“ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริง”
“นิวยอร์ค 1970”
เสียงอะไรวะ
จิมมี่?
- อะไร - ฉันชนอะไรเหรอ
เสียงอะไรน่ะ
ยางแตกรึเปล่า
เปล่า
อะไรวะ จอดดูก่อนดีกว่า
มันยังไม่ตาย ไอ้สารเลวเอ๊ย
ตายซะเถอะ ไอ้เวร
ผมอยากเข้าแก๊งเจ้าพ่อ ตั้งแต่จำความได้
“คนดี
“คนดีเหยียบฟ้า”
สำหรับผม...
เข้าแก๊งเจ้าพ่อดีกว่าเป็น ปธน.ซะอีก
“นิวยอร์คตะวันออก, บรู๊คลิน 1955”
ผมเริ่มด้วยการไปรับจ้าง
ที่คิวแท็กซี่หลังโรงเรียนเลิก
อยากเป็นสมาชิกในแก๊งนั้น
ผมรู้ว่ามันเหมาะกับผม
มันจะทำให้ผมกลายเป็นคนสำคัญ เหนือคนอื่นในละแวกบ้าน
พวกเขาไม่เหมือนใคร อยากทำอะไรก็ทำ
จอดรถซ้อนคันหน้าดับเพลิง ก็ไม่โดนใบสั่ง
ตอนหน้าร้อน เล่นไพ่ทั้งคืน...
ก็ไม่เคยมีใครเรียกตำรวจจับ
โทนี่ สแตคส์ เป็นไงบ้าง
ทัดดี้ ซิเซโร่
นายเป็นลูกคานาร์ซี่ใช่มั้ย
- เป็นไงบ้าง - ดี
ทัดดี้
ทัดดี้คุมคิวแท็กซี่ ร้านเบลล่า วิสต้า พิซเซเรีย
และที่อื่นๆ ให้พอล พี่ชาย ซึ่งเป็นเจ้านายของทุกคนในละแวกนั้น
พอลลี่เป็นคนทำอะไรช้า
อาจเป็นเพราะ เขาไม่ต้องทำอะไรให้ใคร
- แกผิด - แกเป็นคนเริ่ม
ฉันเริ่มเหรอ? แกแหละผิด
ตอนแรกพ่อแม่ดีใจ ที่ผมหางานทำใกล้บ้านได้
พ่อผมซึ่งเป็นชาวไอริช ทำงานตั้งแต่ 11 ขวบ
เขาถึงชอบที่ผมหางานทำได้
พ่อชอบพูดว่าเด็กอเมริกัน มักถูกตามใจจนเสียนิสัย
ไปนะ พ่อ
เฮนรี่ ข้ามถนนระวังล่ะ
เอานมมาด้วยนะ
แม่ชอบใจที่ซิเซโร่...
มาจากซิซิลีเหมือนกับแม่
แม่บอกว่าสมหวังดังอธิษฐานไว้
ผมเป็นเด็กที่โชคดีที่สุดในโลก
ไปไหนก็ได้ ทำอะไรก็ได้
รู้จักคนไปทั่ว และทุกคนก็รู้จักผม
พอพวกเจ้าพ่อมา ทัดดี้โยนกุญแจรถให้
ผมก็เอารถไปจอด
ดูสิ หัวผมยังไม่ทันพ้นพวงมาลัยเลย
ก็ได้จอดคาดิลแล็คแล้ว
แต่ไม่นานนัก...
พ่อแม่ก็เปลี่ยนใจเรื่องงานของผม
พ่อมองว่ามันควรเป็นงานชั่วคราว
แต่สำหรับผม มันเป็นงานประจำ
ที่ผมอยากทำไปตลอด
คนอย่างพ่อไม่มีวันเข้าใจ ว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการ
ที่คนในนั้นเห็นผมเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่ง
ผมเรียนรู้วิธีหาเงินได้ทุกวัน
1 เหรียญจากตรงนี้ อีก 1 เหรียญจากตรงนั้น
ชีวิตแสนบรรเจิด
วันนี้ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง
พ่อผมขี้ฉุนชะมัด
หงุดหงิดที่รายได้ย่ำแย่...
หงุดหงิดที่น้องผมต้องนั่งเก้าอี้เข็น
หงุดหงิดที่เรา 7 คน อัดกันอยู่ในบ้านเท่ารูหนู
ไหนบอกเรื่องนี้หน่อยซิ
นี่จดหมายจากโรงเรียน
บอกว่าแกขาดเรียนไปหลายเดือน
หลายเดือน!
ไอ้เด็กขี้เกียจ!
อยากโตขึ้นเป็นไอ้กุ๊ยข้างถนนเหรอ
พ่อโกรธที่ผมยังคงไป ป้วนเปี้ยนอยู่ที่คิวแท็กซี่
เพราะรู้ว่าที่นั่นมันเป็นยังไง
วันดีคืนดีก็ฟาดผมซะทีนึง แต่ผมไม่สนหรอก
ผมมองว่า...
การโดนฟาดเป็นเรื่องธรรมดา ใครๆ ก็ต้องเคยโดน
- ผมทำงานให้ไม่ได้แล้ว - แปลว่าอะไร ไม่ได้ งานก็ยุ่งน่ะสิ
พ่อบอกจะฆ่าผม ดูสิ
ตามฉันมา
- คนนั้นใช่มั้ย - ไม่ใช่
- คนนั้นล่ะ - ไม่
- คนนั้นแหละ - เอาตัวมา
โทษที
- ไอ้เซ่อ - มานี่เลย ไอ้สารเลว
รู้จักเด็กคนนี้มั้ย
รู้จักบ้านเขาใช่มั้ย
แกส่งจดหมายบ้านเขา?
ต่อไปนี้จดหมายจากโรงเรียน ส่งที่นี่
เข้าใจ?
ถ้าเอาไปส่งที่บ้านเขาอีก
เราจะจับแกยัดใส่เตาอบ
จากนั้น ไม่มีจดหมายจากโรงเรียน มาอีกเลย
แล้วก็...ไม่มีจดหมายจากใครทั้งนั้นด้วย
จนหลายอาทิตย์ผ่านไป แม่ผมจึงไปร้องเรียนที่ไปรษณีย์
ถึงขั้นนี้แล้วจะให้ผมกลับไปโรงเรียน
ตีหน้าซื่อว่าเป็นพลเมืองดีได้ไง
พอลลี่เกลียดโทรศัพท์ ถึงขั้นไม่ยอมติดที่บ้าน
มิคกี้โทรมา อยากให้ฉันโทรกลับ?
ก็ได้ โทรก็โทร
เขาใช้วิธีพูดโทรศัพท์สองทอด
และจะโทรกลับจากเครื่องนอกบ้านเสมอ
มีเหรียญห้ามั้ย ให้เขาไปโทรศัพท์
วันทั้งวัน ต้องมีคนมากมาย คอยดูแลเรื่องโทรศัพท์ให้พอลลี่
พอลลี่ไม่ค่อยพูด
นอกจากสหภาพแรงงานมีปัญหามา หรือถกในโต๊ะพนัน
พวกหัวแถวเท่านั้น ถึงจะเข้ามาหารือกับพอลลี่ได้
แบบตัวต่อตัว พอลลี่เกลียดการประชุม
เขาไม่อยากให้ใครได้ยินเรื่องที่เขาพูด
และไม่อยากให้ใครได้ยินเรื่องที่เขาได้ฟัง
มีคนหลายร้อยที่ต้องแบ่งรายได้ให้พอลลี่
เหมือนประเทศราชที่ต้องส่งบรรณาการ ทั้งๆ ที่อยู่ในอเมริกาเหมือนกัน
พอลลี่ป้องกันพวกเขาจากการถูกคุกคาม
เป็นเรื่องที่เอฟบีไอไม่อาจเข้าใจ
สิ่งที่พอลลี่และกลุ่มมาเฟียทำก็คือ...
คุ้มครองคนที่ไปหาตำรวจไม่ได้
เหมือนเป็นกรมตำรวจของพวกเจ้าพ่อ
ผู้คนมองผมเปลี่ยนไป พวกเขารู้ว่าผมอยู่กับผู้ยิ่งใหญ่
ที่ร้านเบเกอรี่ ผมไม่ต้องเข้าคิวซื้อขนมปังแล้ว
พอเจ้าของร้านเห็นผม...
ก็ทิ้งให้คนอื่นยืนคอยกันสลอน
รีบมาบริการผมก่อน
เพื่อนบ้านไม่กล้าจอดรถขวางหน้าบ้าน
ทั้งๆ ที่บ้านเราไม่มีรถสักคัน
แค่อายุ 13 ผมหาเงินได้มากกว่าคนแถวบ้านทุกคน
มีเงินซะจนใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด
แม่ไปซื้อของก็มีคนช่วยถือมาส่งถึงบ้าน
ทำไมรู้มั้ย
ด้วยความเคารพไง
หวัดดี แม่ เป็นไงบ้าง
- รองเท้าผมสวยมั้ย - ตายแล้ว
เหมือนพวกแก๊งมาเฟียเลย
ผมถูกยิง ช่วยด้วย
เฮนรี่ ปิดประตู
เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นคนถูกยิง
ห้ามเอาเข้ามาในนี้นะ
จำได้ว่ารู้สึกสมเพชคนถูกยิง...
แต่ก็รู้ว่าทัดดี้คงพูดถูก
พอลลี่ไม่อยากให้ใครมาตายในนี้แน่
ไอ้เด็กโง่ แค่นี้ใช้ผ้ากันเปื้อนตั้ง 8 ผืน
ต้องสอนให้มันรู้จักโหดซะแล้ว
นี่คือยุครุ่งเรืองของพวกเจ้าพ่อ
อำนาจของพวกเขาปกคลุมอยู่ทุกหนแห่ง
ก่อนพวกอะพาเลชิน และก่อนที่เครซี่ โจ
จะเปิดศึกช่วงชิงความเป็นใหญ่
ผมรู้สึกว่าได้พบโลก
ก็ตอนที่พบจิมมี่ คอนเวย์ครั้งแรกนี่เอง
ตอนนั้นเขาอายุไม่เกิน 28-29
แต่ชื่อเสียงเขาเป็นตำนานไปแล้ว
แค่เดินเข้ามาในบ่อน ก็มีเสียงต้อนรับกันอื้ออึง
เขาทิปคนเปิดประตู 100 เหรียญ
ยัดอีก 100 ให้คนแจกไพ่ และเด็กรอบโต๊ะ
คนชงเหล้าได้ 100 เพราะมีน้ำแข็งรออยู่
คนไอริชมานี่เพื่อฉกเงิน จากพวกอิตาเลี่ยนอย่างนายไง
- เหล้าหน่อยมั้ย - เอาซีแกรมเซเว่นกับเซเว่นอัพ
- นี่เจ้าหนูเฮนรี่ - หวัดดี
เอามาเรื่อยๆ นะ
ทุกคนในเมืองกลัวจิมมี่
ก็เขาติดคุกครั้งแรกอายุ 11
พออายุ 16 ก็ฆ่าคนแล้ว
จิมมี่ไม่คิดมากเรื่องฆ่าคน มันเป็นแค่ธุรกิจ
แต่ที่เขาชอบทำจริงๆ...
ก็คือการปล้น
จริงๆ แล้ว เขาสนุกกับมันน่ะ
เหมือนเวลาดูหนังที่เขาจะคอยเชียร์ ให้ผู้ร้ายชนะยังไงยังงั้น
ส่งกระเป๋าตังค์มา
แกอาจรู้ว่าเราเป็นใคร แต่เราก็รู้ว่าแกเป็นใคร เข้าใจมั้ย
เขาเป็นนักปล้นที่สุดยอดคนหนึ่งทีเดียว
ปล้นรถขนเหล้า บุหรี่ ใบมีดโกนและกุ้งมังกร
กุ้งมังกรดีที่สุด ขายต่อได้ทันที
การปล้นส่วนใหญ่แสนง่ายดาย พวกเขายอมยกให้ง่ายๆ ไม่มีปัญหา
เขาได้รับฉายาว่า สุภาพบุรุษจิมมี่
ช่วยเธอขนไป
คนขับรถชอบเขา มักกระซิบบอก
ว่าเที่ยวไหนมีของดีมา แล้วทุกคนก็ได้ส่วนแบ่ง
ขอบใจ วันหลังจะมาเอาที่เหลือ
ได้เลย แล้วเจอกัน
เฮนรี่ มานี่
มารู้จักทอมมี่ไว้
แกจะต้องทำงานร่วมกัน
ช่วยเขานะ
มีอะไรดีๆ มั้ยจิมมี่
ถ้าตำรวจส่งกำลังมาขัดขวาง เขาทำไง
ก็เอามาเป็นหุ้นส่วนซะเลย
ร้องเรียนไป มีใครฟังเหรอ
พอลมอล 1 กล่อง
- เอาอะไรครับ - ลัคกี้ 2 กล่อง
เอาอะไรพี่
- พอลมอลหนึ่ง - เอ้า พอลมอลหนึ่ง
- ทำอะไรเนี่ย - ไม่เห็นเป็นไรเลย
- แม่อนุญาตให้มาเหรอ - เอากี่กล่องครับพี่
- บุหรี่เยอะแยะเอามาจากไหน - เอาตัวไป
- ใจเย็นพี่ - ไม่เย็นด้วยหรอก
- พี่ไม่เข้าใจ - แกสิไม่เข้าใจ ร้านปิดแล้ว
- เฮนรี่โดนจับ - ที่ไหน
ข้างโรงงาน กำลังขายบุหรี่
คดีระหว่างรัฐนิวยอร์คกับเฮนรี่ ฮิลล์
คดีหมายเลข 704162
ผมเองครับ
ไปยืนตรงโน้น
ทนายจำเลยว่าไป
ยินดีด้วยนะ
สำเร็จการศึกษาแล้วเรา
- ให้ทำไม ผมถูกจับนะ - ใครๆ ก็ถูกจับกันได้ แต่แกทำถูก
แกไม่เปิดปากบอกอะไรมัน
- นึกว่าคุณจะโกรธซะอีก - ไม่โกรธ ฉันภูมิใจในตัวแกละไม่ว่า
แกยืนผงาดในศาลแบบลูกผู้ชาย และได้เรียนรู้สิ่งยิ่งใหญ่ 2 สิ่งในชีวิต
- อะไรครับ - มองฉัน
ไม่คายความลับเพื่อน
ปิดปากให้สนิทชั่วนิรันดร์
มาแล้ว
แกถูกเปิดบริสุทธิ์แล้วเจ้าหนู
ยินดีด้วยนะ!
“สนามบินไอเดิลไวด์ 1963”
ช่วงที่ผมโต มีสินค้าเป็นพันล้านต่อปี
ผ่านสนามบินไอเดิลไวด์
และเราก็ตอดเล็กตอดน้อยไปเรื่อย
คุณต้องเข้าใจสิว่า เราโตมากับสนามบิน
มันเป็นเขตของพอลลี่
เรามีญาติสนิทมิตรสหาย ทำงานในนั้นเต็มไปหมด
คอยส่งข่าวว่ามีอะไรไป อะไรมา
ถ้าเจ้าของรถสินค้าหรือสายการบินโวย
สหภาพแรงงานของพอลลี่ ก็ขู่ว่าจะหยุดงาน...แจ่มมั้ย
รวยกว่าเจ้ามือหวยเป็นไหนๆ และจิมมี่ก็เป็นคนคุมทั้งหมด
อยากได้เงินเมื่อไหร่ก็ปล้นสนามบิน
ดีกว่าปล้นธนาคารเป็นกอง
โทรศัพท์อยู่ไหน
ไอ้มืดสองตัวขโมยรถฉันไป เชื่อมั้ย
นอกจากจิมมี่...
ทอมมี่กับผม
เรายังมีแอนโธนี่
เป็นไงบ้าง
แฟรงค์กี้ คาร์โบน
แล้วก็มีพี่น้องโมแบล็ค..แฟ็ท แอนดี้
แฟรงกี้ เดอะว็อป และคนของเขา
เฟรดดี้ โนโนส
พีทมือสังหารซึ่งเป็นพี่แซลลี่ บอลล์
มีนิคกี้ อายส์...
และไมกี้ ฟรานเซส
ฉันอยากเจอหมอมันอยู่
จิมมี่ 2 ครั้ง ฉายานี้ได้มาเพราะชอบพูดซ้ำ 2 ครั้ง
จะไปเอากระดาษ...ไปเอากระดาษ
นี่อะไร ฉันอยากได้สูท ไม่ใช่เสื้อโค้ท
สูทจะมาวันพฤหัส
แต่นี่มันหน้าร้อนนะ เอาเสื้อขนสัตว์มาทำไม
ไม่อยากได้เหรอ เอาคืนมา
ไม่คืน เราจะเอาไปแขวนไว้ ในห้องแช่เนื้อก็ได้
คนอย่างเรา ถ้าให้มีชีวิตแบบอื่น คงบ้าตาย
ให้ทำงานแบบที่ต้องคอยรับเช็คห่วยๆ
ขับรถไปติดในเมืองทุกวัน ต้องใช้เงินต้นเดือนชนปลายเดือน
โง่ตายชัก เป็นชีวิตที่ขี้ขลาดบรม
พวกเราอยากได้อะไรก็หยิบ
ใครขืนบ่นเป็นครั้งที่สอง...ตาย
เราทำจนกลายเป็นกิจวัตร ไม่มีการหยุดคิด
แฟรงกี้ 520 หรือ 469 กันแน่วะ
ฉันไม่เชื่อน้ำหน้ามันหรอก
520 ไม่ใกล้ 469 เลยนะ
กินหมูเลยงานนี้
ไม่ต้องห่วงกริ่งสัญญาณด้วย ฉันจะหาทางขโมยกุญแจมาเอง
- ไม่มีปัญหาใช่มั้ย - ฉันจัดการเอง
- บอกเขาไปเลย - ดียิ่งกว่าถูกหวย 10 ครั้งซ้อนอีก
จะมีเงินมหาศาลผ่านมาทางแอร์ฟรานซ์
นักท่องเที่ยวกับทหารอเมริกัน
แลกเงินฟรังซ์ส่งกลับมาที่นี่
- เย็นไว้ - แจ่ม งานนี้แจ่ม
เงินหาย ใครก็ตามรอยไม่ได้ ใช่มั้ย
ปัญหาคือจะฉกลูกกุญแจมาได้ยังไง แต่ฉันมีแผนแล้ว
ไงล่ะ เขาเป็นคนน่าทึ่งนะเนี่ย
ถ้าถูกอย่างที่คิดนะ ต้องมีเงินสดไม่ต่ำกว่าครึ่งล้าน
เวลาที่ดีที่สุดคือช่วงสุดสัปดาห์ เช่น คืนวันเสาร์
จันทร์นี้เป็นวันหยุดของชาวยิวด้วย
กว่าใครจะรู้ก็วันอังคารโน่น...แจ่ม
รปภ.ล่ะ
รปภ.?
ผมเองเป็น รปภ.กะกลางคืน
ฉันเป็นคนสั่งการเอง
ให้เขาทำเป็นเข้าไปรับกระเป๋าที่หาย
- เยี่ยม - ไม่มีปัญหาแน่
- ดี - ลงมือเลย
ที่ตลกจริงๆ ก็ตอนปล้นแบงค์ซีคอคัส
ฉันซ่อนอยู่ในกอหญ้าสูง
ตำรวจถามว่า “ทำอะไรอยู่น่ะ” ฉันบอกนอนพัก มันถามว่า “ที่นี่เหรอ”
“นี่มันไม่ใช่ชายหาดหรือสวนนะ” ฉันบอก “เออน่า ฉันนอนพักก็แล้วกัน”
พวกมันเลยลากตัวฉันไปสอบสวน ครั้งใหญ่เลย
“อยากบอกอะไรมั้ย” มันถาม ฉันบอก “ไม่ ทำไมต้องบอก”
มันว่า “เดี๋ยวแกก็ต้องบอก”
ฉันก็เลยบอก “โอเค ไปอึ๊บแม่แกไป”
มันเลยอัดฉันซะหัวบวมเลย
พอฟื้นขึ้นมาเจอหน้าไอ้บ้านั่นอีก
มันถามว่า “แกอยากจะบอกอะไรรึยัง”
ฉันบอก “ทำไมยังมายืนอยู่นี่ล่ะ บอกให้ไปอึ๊บแม่แกไง”
มันโกรธซะหน้าเขียวเลย
ไอ้เวรเอ๊ย ฉันอยากใหญ่อย่างมัน ซักครั้งจริงๆ
ตลก แกนี่ตลกจริงๆ
แปลว่าอะไร
ก็ตลกน่ะ เล่าเรื่องสนุกดี
แกเป็นคนตลกน่ะ
วิธีที่ฉันเล่า หรือว่าอะไร
ก็แบบว่า...แกตลกไง
วิธีที่แกเล่าเรื่อง แล้วก็ทุกอย่างที่ประกอบกัน
ตลกยังไง ตลกตรงไหน
- ทอมมี่ แกเข้าใจมันผิดแล้ว - แอนโธนี่
มันโตแล้ว พูดอะไรต้องรู้สิ ตลกยังไง
ก็...แกตลกไง
ขอทำความเข้าใจหน่อยนะ
ฉันอาจจะดูเป็นคนเพี้ยนๆ
แต่ฉันตลกยังไง เหมือนพวกตลกคาเฟ่งั้นเหรอ
ฉันเล่นตลกคาเฟ่ให้แกดูหรือไง
แปลว่าอะไรตลก ฉันตลกยังไง
ก็...ก็วิธีที่แกเล่าน่ะ
ไม่ แกพูดว่าฉันตลก
ฉันตลกยังไงวะ ตลกอะไรนักหนาห้ะ
บอกซิว่าตลกอะไรนักหนา
แกล้อฉันเล่นนี่ ทอมมี่
ไอ้เวรเอ๊ย! เกือบแหกตามันได้แล้ว!
ไอ้บ้านี่
มันสั่นเลยมั้ย แฟรงกี้
ฉันเคยสงสัยนะว่าอย่างแกนี่ ถ้าถูกสอบสวนจะเป็นไง
อะไรน่ะ นึกว่าตำรวจมาจับซะอีก
ยืนค้ำหัวยังกับอีแร้ง จะเอาอะไร
บริกรไม่กล้ามาเช็คบิลนาย
ช่วยจัดการบิลให้ด้วยนะ
ไม่มีปัญหา บอกมันให้ลงบัญชีฉันไว้
ฉันอยากคุยกับนายเรื่องนี้แหละ
นายติดอยู่เจ็ดพันเหรียญแล้ว
เจ็ดพันเหรียญ ไม่น้อยนะ นี่ฉันไม่อยากทวงหรอก...
ก็ดีแล้วที่แกไม่อยากทวง
แต่แกหักหน้าฉันต่อหน้าเพื่อนๆ ยังกับฉันเป็นพวกชอบชักดาบ
ไอ้ซอนนี่ ไอ้หน้าโง่
ไม่สำนึกว่าเราหว่านเงินในนี้ไปเท่าไหร่
อย่างนี้ยังตลกอยู่อีกมั้ย
มองอะไรไอ้ปัญญาอ่อน
ไม่อยากมาเช็คบิลแล้วเหรอ
เชื่อมันเลย
แกก็ต้องเบ่งกับพวกมันอย่างนี้ด้วย
แกนี่ตลกจริงๆ เลย
- พอแล้วเฮนรี่ - ไม่
แกอยากหัวเราะใช่มั้ย ไอ้บ้านั่นน่ะขอให้ฉันตั้งชื่อลูกมัน
ฉันคิดค่าตั้ง 7 พันเหรียญ
แกนี่ตลกจริงๆ นะ
กลุ้มใจจังเลยเฮีย มันเลวร้ายขึ้นทุกวัน
มันทำยังกับผมเป็นลูกกระจ๊อกของมัน
ผมอยากหนีมันไปให้พ้นๆ
แต่ไม่มีที่ให้ไป
ผมเคยพูดกับพวกมันดีๆ แต่มันก็ไม่ฟัง
ถ้าเฮียห้าม มันจะหยุด แต่ผมเน่าไม่เหลือซากแน่
ถูกหมกคารถในคูข้างถนนแหงๆ
เฮียรู้จักทอมมี่ดีนี่
มันเป็นอาชญากรสุดโหดตัวจริงเลย
ผมจะไปไหน ต้องเหลียวหน้าเหลียวหลังตลอด
ผมไม่ได้เป็นพวกนักสู้นะเฮีย ไม่อยากมีชีวิตแบบนี้หรอก
จะให้ฉันทำยังไง
ฉันจะทำอะไรได้
บอกมา ถ้าฉันพอจะช่วยได้ฉันจะช่วย
ซอนนี่ บอกเรื่องที่เราคุยกันไว้ซิ
- จะดีเหรอ - ดี
เฮียมาเป็นหุ้นส่วนที่นี่สิ ต้องดีแน่เลย
หุ้นส่วนอะไร ร้านอาหารนี่เหรอ
มันเป็นร้านมีระดับนะเฮีย ดูแปลนร้านสิ
เฮียเคยมากินเป็นล้านครั้งแล้วมั้ง
ถ้าตกถึงมือทอมมี่ก็เหมือนไก่ได้พลอย
ไม่ใช่ดูถูกมันนะ แต่เป็นอย่างนั้นจริงๆ
ขอร้องทีเถอะ
แกต้องการอะไรจากฉันเนี่ย ฉันจะทำอะไรได้
ฉันไม่รู้เรื่องธุรกิจอาหารเลยซักนิด
ได้แต่เข้ามานั่ง แล้วสั่งอะไรกินแค่นั้น ไม่รู้เรื่องบริหารร้านเลย
ก็ไม่ต้องบริหาร แค่เข้ามานั่งน่ะเฮีย
อาหารเยี่ยม ดนตรีเพราะ แถมมีสาวๆ ให้อ๊อฟเพียบ
แกจะเอายังไงว่ามา
ทอมมี่มันร้าย จะให้ฉันยิงมันทิ้งรึไง
ก็ไม่เลวนะ
โทษที ผมก็พูดไปงั้นแหละเฮีย ผมกลัวมันจนหัวหดแล้ว
ช่วยผมนะ ช่วยเถอะ ขอร้องล่ะ
รู้เรื่องร้านอาหารกับเขามั้ย
เขารู้หมดแหละ มานั่งอยู่ทั้งวันทั้งคืน
นั่งจนจะกลายเป็นเก้าอี้ในร้านแล้ว
อยากให้เป็นหุ้นส่วนจริงๆ เหรอ
โธ่ ขอร้องแทบตายอยู่แล้ว นะ เฮียนะ
มันไม่ยุติธรรมนา
เฮียไม่เข้าใจ
ก็ได้ แกบริหารไป ฉันจะลองช่วยดู
ขอบคุณมากเฮีย ผมซึ้งน้ำใจเฮียจริงๆ เลย
ทีนี้พอมีปัญหาเขาก็ไปหาพอลลี่
ใครไม่จ่ายเงินก็ฟ้องพอลลี่
มีปัญหากับตำรวจ ยี่ปั๊ว หรือทอมมี่
เขาก็บอกพอลลี่
แต่เขาต้องจ่ายพอลลี่ทุกอาทิตย์
ไม่ว่าขายได้หรือไม่
“ขายไม่ดีรึ ช่างหัวแก จ่ายมา ไฟไหม้รึ ช่างหัวแก จ่ายมา ”
“ฟ้าผ่าร้านรึ ช่างหัวแก จ่ายมาซะดีๆ ”
ฉันเอาซีดีไปแผ่นนึงนะ
พอลลี่ทำอะไรได้ทั้งนั้น
เขาจะใช้ชื่อร้านไปยืมเงินเท่าไหร่ก็ได้ ใครจะทำไม
ไม่มีการจ่ายอยู่แล้ว
ยี่ปั๊วส่งของประตูหน้า
เราก็เอาออกขายประตูหลังลดราคา
เครดิตเหล้าลังละ 200 ขายสด 100
กำไรเนื้อๆ เลย
สุดท้าย พอไม่เหลืออะไร
เวรละกู
ขนาดที่ไม่มีใครยอมปล่อยเครดิตให้ แถมซื้อเหล้าไม่ได้แล้ว
ก็วางเพลิงร้านตัวเองซะเลย
ให้ช่วยมั้ย
ทำยังกับแต่งต้นคริสต์มาสงั้นแหละ
รู้ตัวรึเปล่าทำอะไรอยู่
หล่อนมาจากไฟฟ์ทาวน์
ใคร
สาวยิว ชื่อไดแอน
ฉันหาทางฟาดมาเป็นเดือนแล้ว
แต่เธอไม่ยอมไปไหนกับฉันสองต่อสอง
- ไม่ - ไม่อะไร
ไม่ อะไร ใครถามแก
ให้ฉันพูดจบซะก่อนสิ
ก็ได้ พูดมา
อะไรล่ะ
เธอไม่ยอมไปกับหนุ่มอิตาเลี่ยน สองต่อสองนะ
เธอมีอคติกับคนอิตาเลี่ยน
เชื่อเขาเลย ยุคนี้แล้ว
โลกหมุนไปตั้งเท่าไหร่
ยังมีสาวยิวที่มีอคติกับหนุ่มอิตาเลี่ยนอยู่อีก
ต้องมีเพื่อนหญิงไปด้วยถึงจะออกมา
แกควงเพื่อนหญิงของเธอนะ
นั่นไง นึกแล้ว
นึกแล้วอะไร มันผิดตรงไหนเรอะ
- เมื่อไหร่ - คืนพรุ่งนี้
ไม่ได้ ฉันมีนัดกับทัดดี้
ก็ไปกับฉันก่อนสิ แล้วค่อยไปพบทัดดี้
- ทำไมชอบทำอย่างนี้เรื่อย - อย่าปฏิเสธนะเว้ย
ช่วยหน่อยน่า
ฉันยังเคยช่วยแกตั้งเยอะ
ฉันอยากฟาดผู้หญิงคนนี้ ช่วยทีเถอะนะ
ให้ตายเถอะ เพื่อนเธอสวยนะ
ครอบครัวเธออยู่ที่ไฟฟ์ทาวน์ เป็นยิวที่รวยซะไม่มีอ้ะ
เป็นเจ้าของที่แถบนั้นหมดเลย แกจะได้ตกถังข้าวสารก็คราวนี้ละ
พูดน้ำไหลไฟดับเลย
ผมต้องมานั่งเป็นตัวประกอบให้ทอมมี่ ทั้งๆ ที่มีนัดกับทัดดี้ตอนห้าทุ่ม
อะไรกัน กินยังกะแมวดม
อร่อยดี แต่ฉันกำลังคุมน้ำหนักอยู่
ให้ผมดูแลเชฟให้คุณดีกว่า
ผมอยากรีบไป
เลยสั่งของหวานมา ทั้งๆ ที่พวกเขายังกินอาหารกันอยู่
พอเขากินกาแฟกัน ผมสั่งเช็คบิล
ผมมีธุระน่ะ
ดื่มกาแฟสิ จะได้ตาสว่าง
- เช็คบิลนะ - อะไรของนายน่ะ
- ฉันต้องไปแล้ว - เราเพิ่งมาถึงเอง
ฉันมีนัด
รอหน่อยสิ เดี๋ยวออกไปพร้อมๆ กัน
เดินออกไปทีละคนมันดูไม่ดี
ฉันทนเขาไม่ได้เลย
คิดว่าเขาช่างน่ารังเกียจจริงๆ
ดูประสาทๆ อีกต่างหาก
หยุดทีได้มั้ย ฉันรำคาญ
ดีมั้ย ไวน์ที่คุณชอบ ขึ้นโต๊ะแล้วดูตลกเนอะ
- ไปยัง - เดี๋ยวดิ เฮนรี่
เราเพิ่งมาถึงนะเนี่ย นายเป็นอะไรไป
ขากลับเขาผลักฉันขึ้นรถ
พอถึงบ้านรีบฉุดฉันลง ไร้สาระสิ้นดี
ทอมมี่นัดเรา...
ไปเที่ยวกันใหม่คืนวันศุกร์
เราตกลง
คืนวันศุกร์เฮนรี่ไม่มาตามนัด
แย่จังเลย ไม่รู้มันหายไปไหน
แต่เขาพูดถึงคุณทั้งวันนะ เขาชอบคุณจริงๆ
เราเลยพ่วงกันไปแบบสามคนอลเวง แทนที่จะเป็นสองคู่ชู้ชื่น
มันน่าโทรมานะ หวังว่าคงไม่มีเรื่อง
ฉันให้ทอมมี่พาไปตามหาเขา
ทอมมี่ อะไรของแกน่ะ
กล้าดียังไงปล่อยให้ฉันรอเก้อ
ไม่เคยมีใครทำกับฉันอย่างนี้
คิดว่าตัวเองเป็นใคร ใหญ่มาจากไหน
ใจเย็นๆ ผมลืมไป นึกว่าอาทิตย์หน้า
เรานัดกันวันนี้ นายไม่ได้ลืม นายโกหก
พูดกันดีๆ ก็ได้น่า
พูดดีทำไม
ทำกันอย่างนี้ จะให้พูดดีเหรอ ฝันเถอะ
ผมนึกว่าคุณจะไม่ไป เห็นคุณทำท่าเบื่อๆ ไม่พูดไม่จา
ขอผมแก้ตัวนะ
คิดดูก่อน
ผมจำได้ว่าหล่อนตะโกนลั่นถนนเลย
แต่ยิ่งโกรธยิ่งสวย
คิดดูก่อน ถ้าให้แก้ตัว นายฮิลล์ นายต้องชดใช้หลายแสนเลย
ตาเธอเป็นประกายยังกับลิซ เทย์เลอร์
แล้วก็เป็นอย่างที่ผมคิด
หวัดดี เฮนรี่
พร้อมมั้ย
ไปกันยัง
- เดี๋ยว - อะไร
เร็ว ปิดกางเขนไว้เดี๋ยวแม่เห็น
คาเรน
แม่
- เพื่อนหนูค่ะ เฮนรี่ ฮิลล์ - หวัดดีจ้ะ
ลูกบอกฉันบอกว่าคุณเป็นลูกครึ่งยิว
ครึ่งของส่วนที่ดีน่ะครับ
- ขอบคุณครับ - แล้วเจอกัน
ทิ้งรถไว้อย่างนี้เหรอ
เขาเฝ้าให้
ดีกว่าทิ้งไว้ในที่จอดรถอีก
มาทางนี้เร็วกว่า
ไม่ต้องเสียเวลาเข้าคิว
เป็นไงบ้าง
- เป็นไงบ้างจีโน - ดี คุณล่ะ
มาทีไรเจอทุกที ไม่ทำงานทำการหรือไง
คุณเฮนรี่ สวัสดีครับ
แอนโธนี่ ตั้งโต๊ะหน้าสุด
อยากได้อะไรบอกเลยนะครับ
ขอบใจมากโทนี่ นายเยี่ยมมาก
คุณทิปทีละ 20 เหรียญเชียว
คุณโทนี่ ที่โต๊ะโน้นให้เอามาให้ครับ
- ไหน - โต๊ะโน้นครับ
ขอบใจ โทนี่
- คุณทำงานอะไรน่ะ - ว่าไงนะ
- ทำงานอะไร - ก่อสร้าง
มือไม่สากซักหน่อย
ผมเป็นกรรมการสหภาพแรงงาน
ท่านทั้งหลาย
โคปาคาบาน่าภูมิใจเสนอราชาตลก
เฮนรี่ ยังแมน
ผมดีใจที่มาได้ ช่วยเอาเมียผมไปที
ผมพาเมียไปปล่อยทีไร กลับบ้านได้ทุกที
ผมถามว่า “เราไปฉลอง ครบรอบแต่งงานที่ไหนกันดี ”
หล่อนบอกว่า “ที่ที่ฉันไม่เคยไปสิ ”
ผมบอก “ในครัวไงจ๊ะ ”
หมอเวลส์เลอร์อยู่ที่นี่
บอกคนไข้ว่าคุณอยู่ได้ไม่เกิน 6 เดือน คนไข้ไม่มีเงินจ่าย
งั้นอยู่ต่ออีก 6 เดือน
ผมรักพวกคุณจริงๆ
“เขตหวงห้าม”
แอร์ฟรานซ์คือความสำเร็จของผม
เรากวาดมาสี่แสนสองโดยไม่ต้องใช้ปืน
เราบรรณาคารพอลลี่ตามสิทธิ์
6 หมื่นดอลล่าร์
เป็นฤดูร้อนที่เข้าท่านะ
ฉันภูมิใจที่เด็กๆ อย่างแก หาเงินได้ขนาดนี้
ถ้าใครถาม บอกเขาว่า ได้จากบ่อนในเวกัสนะ
เช็คบิล ครับผม
ไม่ต้อง ที่นี่เขาใช้เซ็นเอา
ทิปได้มั้ย
- สบายดีเหรอ - สบายดี คุณล่ะ
เฮนรี่ นี่บรู๊ซ
ดีใจที่ได้พบนะ
แล้วเจอกัน
รู้จักเขาเหรอ
อยู่บ้านตรงข้าม
♪ ที่รัก กุหลาบสีแดง
♪ ไวโอเล็ตสีฟ้า
♪ น้ำตาลที่ว่าหวาน
♪ ยังไม่หวานเท่าคุณ
คืนหนึ่งนักร้องยอดนิยมส่งแชมเปญ มาให้ ช่างสุดยอดหาใดเปรียบ
แต่ดูเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขา
หนุ่มอายุ 21 ซึ่งเต็มไปด้วยคนรู้จัก
ช่างเร้าใจจัง
เขาน่ารักจริงๆ แนะนำฉันกับทุกคน
ทุกคนอยากทำดีกับเขา
และเขาก็มีวิธีจัดการกับผู้คน
อย่าซื้อวิกที่ปลิวออกจากหัวเรื่อย
วิกมอร์รี่ไม่มีวันหลุด
แม้อยู่ใต้น้ำ
ทดสอบกับพายุใต้ฝุ่นมาแล้ว
ราคาถูกจนทุกคนหาซื้อไว้ใช้ได้
โทรหาเราด่วน!
มาลองด้วยตัวคุณเอง
มอร์รี่ จิมมี่ให้มาทวงหนี้ค้างปีแน่ะ
เฮนรี่ เราดีต่อกันนี่นา
แต่มีเรื่องไม่ค่อยดีเกิดขึ้น
จิมมี่มันก่อกวนใหญ่แล้ว
ต่อคลีฟแลนด์ไป 8-5
ฉันไม่เคยจ่ายดอกเบี้ยสูงขนาดนี้
เห็นฉันโง่เง่ารึไง
นายก็รู้จักจิมมี่ดี กู้เขามาก็ใช้เขาซะ
ฉันไม่ยอมจ่ายดอกเพิ่มอีก 3% แน่ๆ
เป็นอะไรไป จะงัดข้อกับจิมมี่ คอนเวย์เหรอ
ใช้เงินให้เขา เราจะได้ไป
ช่างแม่งมัน!
ฉันเคยดัดหลังมันมั้ย
เอาสิ ฉันโทรหาตำรวจได้นะเฟ้ย
อย่าโทรนะ จะบ้าเหรอ หยุด
แกมีเงินจ่ายค่าโฆษณาเวรนั่น
แต่ไม่ยอมใช้หนี้ฉันเหรอ
จิมมี่ เขายอมจ่ายแล้ว
ฉันจะฆ่าแก จะจ่ายหรือไม่จ่าย
ใช้เงินฉันมา
เขาจะใช้ให้แล้ว
ของมอร์รี่ ใครพูด เขาอยู่นี่
- ขอโทษ จิมมี่ - ควรจะขอโทษ
อย่าทำอย่างนี้อีกนะ ใช้หนี้มา
ได้ยินมั้ย ใช้หนี้มา
ใช้ให้แน่ เชื่อสิ
คาเรน พูดช้าๆ
รอที่นั่นนะ
- มีอะไรเหรอ - คาเรน
- จ่ายมาวันนี้ - ฉันจะจ่าย
เกิดอะไรขึ้น
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ใครทำ
คนอยู่บ้านตรงข้ามที่รู้จักกันตั้งแต่เด็ก
อยู่ดีๆ ก็ปล้ำฉันใหญ่
ฉันยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ
ฉันเลยตบเขา เขาโกรธใหญ่
ผลักฉันตกจากรถเขา
แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
เข้าบ้านอาบน้ำอาบท่าซะ
ต้องการอะไร ไอ้เวร
ถ้าแตะต้องเขาอีกที แกตายแน่
อย่ายิง
เก็บไว้ คุณไม่เป็นไรนะ
ถ้าเป็นผู้หญิงอื่น
คงเลิกกับแฟนทันที
ที่เขายื่นปืนมาให้ แต่ฉันเปล่า
มันกลับกระตุ้นอารมณ์ฉันซะด้วยซ้ำ
โชคดีนะ!
ทำไมลูกไม่ทำตัวเหมือนเฮนรี่เขานะ หาเมียดีๆ
ลงหลักปักฐาน มีเหย้ามีเรือน
ไม่ช้าก็จะเป็นครอบครัวแสนสุข
แกก็เอาแต่เปลี่ยนหน้าควงไปเรื่อย
มันเหมือนกับเขามี 2 ครอบครัว
ตอนเขาแนะนำให้รู้จัก ฉันจะบ้าตาย
พอลลี่กับบรรดาพี่น้องมีลูกหลานเยอะ
เกือบทุกคนไม่ชื่อปีเตอร์ก็พอล
เหลือเชื่อเลยล่ะ
นี่พอลลี่จูเนียร์หลานผม นี่ปีเตอร์
มีปีเตอร์กับพอลซัก 2 โหลมั้ง
นี่มารี
ทุกคนแต่งงานกับผู้หญิงชื่อมารี
- เธอดูเหมือนอิตาเลี่ยน - ถูกแล้ว เธอเป็นอิตาเลี่ยน
พวกเขาตั้งชื่อลูกผู้หญิงทุกคนว่ามารี
นี่พีท เอ๊ยพอลลี่ ชักสับสนซะเองแล้ว
กว่าจะครบทุกคน ฉันเกือบเมา
พอลลี่ ไม่ต้องก็ได้
ขอต้อนรับสู่ครอบครัว
ดินเนอร์วันอาทิตย์?
ช่างงดงาม จนฉันอยากร้องไห้
มันจะช่วยให้เธอตั้งตัวได้
- ถุงละ ถุง - ถุงอะไร
ถุงที่ใส่ซองเงินไว้น่ะ
อย่าห่วงเลย ไม่มีใครกล้าขโมยหรอก
เขาไม่โทรมาเหรอ
- เขาอยู่กับเพื่อน - แล้วก็ไม่โทรมาบอกด้วย
เขาโตแล้ว ไม่โทรหาเมียทุก 5 นาทีหรอก
โตแล้วก็ต้องหาบ้านให้แกอยู่สิ
อย่าเริ่มนะ แม่ชวนเราอยู่ที่นี่เอง
อยู่เป็นเดือนแล้ว กลับบ้านกี่หนเอง
เป็นคนชนิดไหนกันเนี่ย
- จะให้หนูทำยังไง - แกทำอะไรได้
เขาไม่ใช่ยิวถึงไม่เหมือนอย่างเรา
พ่อแกไม่เคยค้างคืนที่ไหน โดยไม่โทรมาบอก
ค้างคืน? พ่อไม่เคยออกไปเที่ยวไหนซักที
แม่ไม่รู้หัวอกหนูหรอก
แกไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหนหรือกับใคร
อยู่กับเพื่อนเขา พ่อ
อย่ายุ่งกับพ่อ เขาทรมานพอแล้ว
อาหารไม่ย่อยมา 6 อาทิตย์แล้ว
ไปไหนมา ทำไมไม่โทรบอก
เราเป็นห่วงแทบตาย คนแต่งงานแล้ว เขาไม่ทำตัวอย่างนี้หรอก
คนปกติเขาไม่ทำแบบนี้
แกเป็นอะไรไป
แกไม่ปกติอย่างที่เขาว่าจริงๆ ด้วย
แกเป็นคนชนิดไหนกัน
เป็นคนชนิดไหนกันหา
เราไม่ได้แต่งงานกับหนุ่มออฟฟิศ
แต่ฉันเพิ่งรู้ความแตกต่าง...
ก็ตอนมิคกี้จัดงานปาร์ตี้เฉพาะสาวๆ
- คาเรน เธอมาจากไหน - ลอว์เรนซ์
จากไอส์แลนด์เหรอ ดีจัง ฉันมาจากไมอามี่ เคยไปมั้ย
ดีนะ เหมือนสวรรค์ของชาวยิวเลย
อย่าแกะสิว
อยากต่อยหน้ามันจัง
ไอ้หนุ่มผมแดงนั่นน่ะเหรอ
มันทั้งล้วงทั้งควักฉันเลย
ฉันบอก “เอามือออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันจะตัดทิ้ง”
เธอเอาจริงนะ
ฉันเล่าให้วินนี่ฟังด้วยละ
เล่าได้ไง เดี๋ยววินนี่ไปฆ่ามัน
ขืนฆ่าสิ ได้ติดคุกตลอดชีวิต
เออ ลูกจินนี่เป็นไงบ้างเธอ
ทะเลาะกันในวงไพ่กระจอก แล้วดันชักปืนออกมา
ปืนลั่นถูกคนตาย พอคุณยายรู้ข่าว
หัวใจวายตายไปอีกคน
จินนี่ตอนนี้ทั้งสามีทั้งลูกอยู่ในตะราง ส่วนแม่อยู่ป่าช้า
- เลยกินเหล้าใหญ่ - คงเครียดน่ะ
น้อยหน่อย เธอติดเหล้าต่างหาก
พอเกิดอะไรก็โทษนั่นโทษนี่ทุกที
เขาผิวหยาบแล้วโปะเครื่องสำอางค์ เลยดูแย่ไปเลย
แต่งตัวก็แสนจะเก่า
เหมือนไปหยิบมาจากกระบะลดราคา
เนื้อผ้าธรรมดา หยาบๆ
หล่อนอยู่ในชุดนอนทั้งวันเลย
ผู้หญิงพวกนี้ไม่ใช่นางฟ้าหรอก
เขาเอาความชั่วร้ายของลูกๆ มาเล่า
ขนาดตีลูกด้วยเข็มขัดหรือด้ามไม้กวาด
ลูกๆ ก็ยังไม่เชื่อฟังอยู่ดี
ตอนเฮนรี่มารับ ฉันกำลังมึนเชียว
ฉันอยู่แบบพวกนั้นไม่ไหวแน่
ถ้าเธอเกิดติดคุก ฉันจะทำอย่างไร
คาเรน
มิคกี้เล่าว่าสามีของจินนี่...
ทำไมสามีของจินนี่ถึงติดคุกรู้มั้ย
เพราะอยากหนีเมียไง
ไม่มีใครติดคุกนอกจากเขาอยากติด
นอกจากเขาทำให้ตัวเองโดนจับ
พวกนั้นไม่มีระเบียบแบบแผนเหมือนฉัน
ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่ ฉันมีเส้นสายทั่วเมือง
คนที่ติดคุกมีแต่นิโกรกับนักจี้ ทำไมรู้มั้ย
เพราะดันหลับในรถที่ขับหนี
อย่ากลัวไปเลยนะทูนหัว
สักพักเดียว ฉันก็ชักชิน
ไม่รู้สึกว่าเป็นอาชญากรรมอีกต่อไป
มันเหมือนเฮนรี่ทำธุรกิจ
เขากับเพื่อนหาเงินตัวเป็นเกลียว
ในขณะที่คนอื่นนั่งรอรับส่วนบุญ
สามีพวกเราเป็นชนชั้นแรงงาน
หาเงินก้อนโตด้วยวิธีเล่นไม่ซื่อลูกเดียว
กล่องใส่เงินอยู่ไหนไอ้เบื๊อก
อย่าขยับนะเว้ย
เจอกันตอนดินเนอร์
เรามีความผูกพันกันใกล้ชิด
ไม่มีคนภายนอกเข้ามายุ่มย่าม อย่างเด็ดขาด
อยู่ด้วยกันแบบนี้จนเป็นภาพที่ชินตา
สวัสดี คุณนายฮิลล์ ผมตำรวจ
ผมสายสืบเดซี่ นี่ซิลเวสทรี่ เรามีหมายค้น
จะเซ็นรับมั้ย
- ตรงไหนก็ได้เหรอ - ครับ ได้หมด
เราต้องค้นให้ทั่ว
- เอากาแฟหน่อยมั้ย - ยังก่อน ขอบคุณ
- ระวังหน่อยนะ - เราทำตามหน้าที่เท่านั้น
มีตำรวจมารังควาญอยู่เรื่อย
อยากคุยกับเฮนรี่เรื่องนั้นเรื่องนี้
ให้ฉันเซ็นรับหมายศาลหรือหมายค้น
แต่ส่วนใหญ่ต้องการเก็บส่วย
เพื่อปิดปากไม่ว่าเจออะไร
ฉันพูดกับพวกเขาดีๆ ไม่เหมือนเมียมิคกี้ คอนเวย์
ที่ด่ายับ แถมยังถุยน้ำลายรดพื้น
เธอถุยน้ำลายรดพื้นบ้านตัวเอง ไม่เห็นเข้าท่าเลย
สู้ทำสุภาพ แล้วเรียกทนายมาดีกว่า
เราชอบทำอะไรร่วมกันในหมู่เดียวกัน
ฉลองอะไรก็ไปตามบ้านพวกเรากันเอง
พวกผู้หญิงเล่นไพ่
ฉันคลอดลูก มิคกี้กับจิมมี่ไปถึงโรงพยาบาลคนแรก
ไม่ว่าเราจะไปเที่ยวไหนๆ
เราไปด้วยกัน
ไม่มีบุคคลภายนอก นี่เป็นเรื่องปกติ
ฉันกลับภูมิใจที่มีสามีแบบ
พร้อมจะเสี่ยงหาเงินพิเศษเพิ่มให้ฉัน
คืนพรุ่งนี้ฉันให้แม่มาดูลูกให้ได้
- อย่าเลย - ทำไมล่ะ
ฉันไม่ว่าง มีเรื่องต้องทำ
แต่แม่มาให้ได้พรุ่งนี้คืนเดียวเอง
- นะ? - ไม่ได้ จะให้ฉันทำยังไง
- ฉันต้องไปแล้ว - เดี๋ยวสิ
จะไปช็อปปิ้ง ขอเงินหน่อย
เท่าไหร่
- เท่าไหร่ - เท่านี้
เท่านี้นะ แล้วขอจูบที
เจอกัน
โอเค
♪ ฉันฝันเสมอว่าชายที่รักจะเดินเข้ามา
♪ เขาสูงและหล่อ รวยและแข็งแกร่ง
“11 มิย. 1970 ย่านควีนส์ นิวยอร์ค”
ขอต้อนรับกลับบ้าน แบทส์
ไงเพื่อน เป็นไงล่ะ
กินเหล้ากันก่อน แจกให้ทั่วเลย
ให้ไอ้วายร้ายไอริชสองตัวนี่ด้วย
มีคนไอริชคนเดียวที่นี่
ฉลองกันหน่อย
- เอาให้สบายนะ - ดีใจด้วยที่ได้คืนถิ่น
นี่เพื่อนฉัน จิมมี่
เฮนรี่ นี่ร้านเขา นี่ลิซ่า
ทอมมี่ ทรงชุดใหญ่ด้วย
โตพอจะริอ่านเที่ยวบาร์แล้วเหรอ
ลืมไปว่าแกจัดงานเลี้ยงให้มัน
มานี่สิ
ทักมันซะหน่อย สบายดีเหรอบิลลี่
ไม่เจอกันตั้ง 6 ปี
ดูดีขึ้นจมเลย
ระวังสูทยับ
ไอ้บ้าเอ๊ย เห็นมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น
- อย่าเบ่งกับข้า - อย่ายุ่งกับฉันแล้วกัน
เดี๋ยวก็สั่งให้ไปนั่งขัดรองเท้าซะนี่
ไอ้หนูนี่เจ๋งนะ
มีฉายาว่า “ทอมมี่มันวับ”
ขัดรองเท้ามันแผล็บ ส่องแทนกระจกได้เลย
ฝีมือเยี่ยมที่สุด หาเงินได้แยะ
เลิกแล้ว บิลลี่
- อะไรนะ - เลิกขัดแล้ว
หายหัวไปซะนาน ไม่มีใครบอกรึ
ฉันไม่ขัดรองเท้าอีกแล้ว
ล้อเล่นหน่อยโกรธด้วยเหรอ
ล้อเล่นน่า
ล้อเล่นอะไร ต่อหน้าคนตั้งเยอะ
บอกว่าล้อเล่นไง นี่มันงานสังสรรค์นะเว้ย
ไม่ได้เจอซะนาน ตีรุ่นเท่าซะแล้ว
โทษที ไม่ได้ตั้งใจดูถูก
ขอโทษทีนะ
ไปเอาเครื่องมือขัดรองเท้ามาไป๊
เรียกแม่แกไปเอาดิ
ไอ้เวรนี่
เข้ามาดิ เข้ามาเลย
ไอ้แก่นั่นมันเอาเงินซื้อตำแหน่ง
ซื้อตำแหน่งในขบวนการมาเฟีย
- อย่าประสาท - ไอ้ระยำเอ๊ย
เก็บมันเลย
กำแหงนักเหรอแก
ทอมมี่มันเมา ไม่ได้ตั้งใจลบหลู่หรอก
ไม่ลบหลู่ จะบ้าเหรอ
สั่งสอนมันซะบ้าง ให้รู้ว่าใครเป็นใคร
- เข้าใจเปล่า - โอเค
เราทักทายกันอยู่ดีๆ ทะลึ่งเข้ามาสอด
แกดูถูกมันนะ ต้องระวังน้ำเสียงหน่อย
- เปล่านะ - แกเหยียดหยามมัน
เปล่า กินเหล้าดีกว่า
มื้อนี้ทางร้านขอเลี้ยง
อย่า ฉันเลี้ยงเอง
ร้านเขาเปิดฟรีบาร์
เด็กปากไม่ดีแบบนั้น ฉันอัดถั่วดำมานักแล้ว
ทำลายความสนุก
แกหายไป 6 ปี อะไรๆ มันเปลี่ยนไปแล้ว
ฉันใช้กรรมในคุกพอแล้วจิมมี่
อยากกลับมาผงาดอย่างเดิม อยากได้อะไรต้องได้
แกก็กำลังจะได้แล้วนี่
ล็อคประตู!
ขอฉันยิงกรอกปากมันเถอะนะ
ยิงทิ้งเลย
รองเท้าฉันช้ำหมดเลย ไอ้บ้าเอ๊ย
พวกมันต้องมาตามหาแน่
เราเอามันไปทิ้งกลางถนนก็ไม่ได้
มีที่ที่พวกมันไม่มีทางหาพบ เอาผ้ามาอีก
ไม่อยากให้เลือดเปื้อนพื้นแกน่ะ
ไปเปิดท้ายรถ
เอาพลั่วที่บ้านแม่ฉัน
อยู่แถวๆ นี้ เงียบหน่อยนะ เดี๋ยวแม่ตื่น
นั่นแน่
ไปทำอะไรมา
ชนอะไรในถนนก็ไม่รู้ ให้จิมมี่เล่า
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ไม่เจอซะนาน เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เธอด้วย สบายดีเหรอ
ทำไมยังไม่นอนอีก
ลูกมา เพื่อนลูกมา แม่ก็ดีใจน่ะสิ
ไปข้างใน จะทำอะไรให้กิน
- นอนซะ เราจะไปต่อ - ไม่ ลูกอยู่ แม่ไม่อยากหลับ
ไม่ได้เห็นหน้าเขาซะนาน
เข้ามาข้างใน
ยังกับกินตะกั่วแน่ะ
หายไปไหนมา ไม่เห็นซะตั้งนาน
โทรก็ไม่โทร หายไปไหนมา
- ทำงานกะกลางคืน แม่ - แล้วไง
คืนนี้ออกดึกหน่อย
ขับรถไปชานเมือง ชนกวางเข้าให้
เลือดถึงได้เปรอะเปื้อนอย่างนี้
ผมขอยืมมีดหน่อยนะแม่
ไปไม่นานหรอก
เจ้ากวางน่าสงสาร
เราขับรถชนกวางแล้ว เท้ากวางเรียกอะไร
กีบ
กีบมันติดหน้ากระจังรถ
ผมต้องหั่นมันออก
ปล่อยมันไว้อย่างนั้นได้ไง
แล้วผมจะเอามีดมาคืนนะ
อร่อยจัง
ทำไมไม่หาเมียซักคนนะ
มีเกือบทุกคืนแหละแม่
เมียที่มาเป็นครอบครัวน่ะ
อย่างนี้ดีกว่า เสร็จแล้วเสร็จเลย อิสระดี ผมรักแม่ อยากอยู่กับแม่
สร้างหลักฐานซะที
เฮนรี่เป็นไงบ้าง
นั่งเงียบเชียว ไม่พูดไม่จา
พูดสิ อมอะไรอยู่
กินก็น้อย พูดก็น้อยนะ
- ผมชอบฟังครับ - เป็นอะไรไปเหรอ
ตอนเด็กเราผลัดกันไปตามบ้านเพื่อน
มีคนหนึ่ง ไม่พูดไม่จา เอาแต่นั่งบื้อ
พวกเราถาม “เป็นอะไรถึงไม่พูด”
มันบอก “จะให้พูดอะไร พูดว่าเมียมีชู้งั้นรึ”
เมียตวาดลั่น “หุบปากนะ ช่างพูดจัง”
เล่าเป็นภาษาอิตาเลี่ยนสนุกกว่า
- ถูกสวมเขา - นั่นแหละ
มันโง่บัดซบ พูดออกมาได้
มันไม่แคร์ว่าใครจะรู้
ทอมมี่เล่าเรื่องฉันวาดรูปให้ฟังหรือเปล่า
ดูนี่
สวยจัง
หมาหันไป ตัวละทิศละทางเลยแม่
ตัวหนึ่งหันทิศตะวันออก อีกตัวตะวันตก แล้วไง
นายคนหัวหงอกน่ะพูดว่า “แกอยากได้อะไรจากฉัน”
สวยจัง หน้าเหมือนกันเปี๊ยบ
เหมือนคนที่เรารู้จักคนหนึ่ง
ถ้าไม่มีเคราก็เขาละ
เขาละ
เสียงอะไร
เราส่วนใหญ่ยอมรับการฆ่ากัน
ฆาตกรรมทำให้คนไม่แตกแถว
ใครตกแถวเป็นโดนเก็บ นั่นคือกฎ
บางทียังไม่ทันแตกแถว ก็โดนเก็บซะแล้ว
ฆ่ากันจนติดนิสัย แต่เถียงกันไร้สาระ
อีกฝ่ายหนึ่งลงไปด่าวดิ้นซะแล้ว
ยิงกันได้ทุกเวลา
ยิงกันจนเป็นเรื่องปกติ
เรามีปัญหาใหญ่เรื่องบิลลี่ แบทท์
เรื่องนี้มันยอมไม่ได้ เพราะทอมมี่ดันฆ่าหัวหน้ามาเฟียเข้า
แบทท์มีกลุ่มรองรับ ทำนองพวกข้าใครอย่าแตะ
ฆ่าคนอย่างเขาต้องมีเหตุผลสมควร
ต้องได้รับอนุมัติก่อน
ไม่งั้นถูกเก็บ
คืนวันเสาร์เป็นวันของเมีย
แต่คืนวันศุกร์ที่โคปาเป็นวันของแฟน
อาทิตย์ที่แล้วได้ดูแซมมี่ เดวิสล่ะ
เล่นเก่งจริงๆ
เลียนเสียงคนนั้นคนนี้เหมือนเปี๊ยบเลย
เชื่อเลยว่าทำไมพวกแหม่มถึงหลงเขา
อย่างยายแหม่มสวีเดนคนนั้นน่ะ
เธอเห็นดีกับเขาด้วย
เย็นไว้เพื่อน
อย่างฉัน ถ้าให้จูบแนท คิง โคล ขอตายดีกว่า
ฉันไม่ได้เห็นเขาดี
แค่คิดว่าเขามีบุคลิกพิเศษ
มีบุคลิก?
เขาเก่ง จะว่างั้นใช่มั้ย
พูดอะไรระวังคนจะเข้าใจผิดหน่อย
ก็แค่บอกว่าเขาเก่ง
เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ
เอาเป็นว่าเขาเก่ง จบ
ไม่ยอมให้ลุงพอลลี่จูบเหรอ
ได้ยินเรื่องนั้นมั้ย
- เรื่องบรู๊คลินเหรอ - เปล่า เรื่องคนจากในเมือง
คนที่มาจากที่คริสตี้เคยอยู่น่ะเหรอ
คนที่หายตัวไป คนที่ถูกฆาตกรรมน่ะ
รู้ยังว่าพูดถึงใคร
คนที่ชื่อแบทท์ ลูกน้องเขาตามหาให้ควั่กเลย
ไม่มีใครรู้เรื่อง
เขามาที่ร้านแล้วจากนั้นก็หายหน้าไป
เปิดหูเปิดตาไว้ พวกมันมากวนฉันแล้ว
เข้าใจนะ?
เอาละ กินกันเถอะ
เอาเงินมา
เขาติดหนี้
เรามีปัญหาใหญ่แล้ว รู้เรื่องที่เราฝังไว้มั้ย
- พอลลี่บอกแล้ว - เราต้องย้ายที่
ตรงนั้นเขาจะสร้างคอนโด
- ตั้ง 6 เดือนแล้วนะ - ยังไงก็ต้องย้าย
เฮนรี่ เร็วเข้า แม่ทำไส้กรอกไว้ให้เรากินกัน
- แขนอยู่นี่ - ตลกมากนะ
นี่ขา
นี่ปีก
อยากกินขาหรือปีกหรือหัวใจกับปอดดี
เหม็นชะมัดเลย
เอารถไปทำอะไรมา
ชนตัวสกั๊งค์
ไปกับแม่ไป
เหม็นจะตาย เฮนรี่
ผมเช่าอพาร์ทเม้นต์ให้เจนิซอยู่
ไปค้างกับเธออาทิตย์ละ 2-3 คืน
นี่โคมไฟโบราณนะ
คาเรนเลี้ยงลูกไป ไม่เคยถามไถ่อะไร
เครื่องเรือนทุกชิ้นของมัวริซ วาเลนเซีย
ยังกะของโรมแน่ะ
ไหมพวกนี้ สั่งตรงจากเมืองไทยเชียวนะ
มาดูห้องนอนสิ
- ทอมมี่เอาไปหน่อย - คืนนี้จะต้มไอ้หมาเวรกินซะ
ชอบชุดคริสตัลนั่นมั้ย
นี่คือที่ที่เราใช้เวลาอยู่ร่วมกันมากที่สุด
ฉันชอบวิธีจัดดอกไม้แฮะ
ฝรั่งเศส
เจนิซมั่วกับผมซะจนทำงานพลาด
ผมต้องปรับความเข้าใจกับเจ้านายเธอ
เจนิซอยากทำอะไรก็ได้ เข้าใจมั้ย
ขืนเอ็ดตะโรเธออีกครั้ง ได้เจอดีแน่
ปล่อยเขานะ
เธอนี่เถื่อนจริงๆ
เอาเหล้ามา สไปเดอร์
เหล้าฉันล่ะ ก็ฉันสั่งไง
- เฮียสั่งเหรอ - ฉันสั่งให้เอาเหล้ามา
นึกว่าเฮียบอกว่า “พอแล้วสไปเดอร์”
นี่แกไม่ใส่ใจฉันเหรอ
เปล่า ผมได้ยินแต่เสียงเรียก “สไปเดอร์”
- สงสัยเฮนรี่เรียก - ไอ้บ้าเอ๊ย
เฮียบอก “พอแล้ว สไปเดอร์”
แกนี่ไม่สบายแน่
เปล่าครับ เฮียบอกว่าพอแล้ว
ไม่พอ! บอกอยู่ได้ว่าพอ
กวนฉันทั้งคืนนะแก
งั้นผมจะไปเอาเหล้ามาให้เฮียนะ
ไปเอามาสิ ยืนพล่ามอยู่ได้
เดินต้วมเตี้ยมอยู่นั่นแล้ว
ทีคนอื่นละวิ่งเสิร์ฟ
วิ่งสิ เต้นมาเสิร์ฟฉันนะ
ฮัมฟรีย์ โบการ์ดเล่นเรื่องอะไรนะ
- ที่เป็นคาวบอยน่ะ - “โอคลาโฮมาคิด”
- เชนเหรอ - “โอคลาโฮม่าคิด” นั่นแหละฉันล่ะ
ไอ้บ้า เต้นไป
ค่อยยังชั่วหน่อย
คราวนี้หมุนได้
ทีงี้ไวเชียว
แกยิงเท้ามัน ทอมมี่
แล้วเป็นไง เรื่องใหญ่ตรงไหน
- วิโต้เอาผ้ามา - สนุกจังเลย
พาไปหาหมอเบน เคซี่ย์สิ ให้มันคลานไปเหมือนคลานไปเอาเหล้า
พาไปหาหมอหน่อยไป
กระดูกแตกละเอียดเลย
อย่าทำฉันลมเสียตอนนี้
อย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
อย่าพยายามทำให้ฉันสำนึกผิด
มันเป็นอุบัติเหตุ
- เล่นมั้ย - ตามด้วย
- 800$ - 800$ เชียว
ไม่อยู่บ้านตั้งสองอาทิตย์แล้ว คืนนี้ห้ามไปไหนนะ
เมื่อไหร่จะโตซะทีนะเธอนี่ ฉันจะไป
ไม่มีกุญแจรถ ก็ไปไม่ได้
บ้าไปแล้ว เธอมีปัญหาเหรอ
ใช่สินะ มีแน่
หยุดซะทีได้มั้ย
แค่มองหน้าเธอ ฉันก็รู้ว่าเธอโกหก
- ไปให้พ้น - หุบปาก
ไสหัวไป!
เธอนี่เสียสติแน่ๆ คิดไปเองทั้งนั้น
- ไอ้คนเวร - เธอมีปัญหาแน่ๆ
ไปกกเมียน้อยไป มีดีอยู่แค่นั้นแหละ
ไสหัวไปให้พ้น พอกันที
สไปเดอร์ จะรีบไปไหน
ขอบใจ สไปเดอร์
ผ้าพันเท้าใหญ่กว่าหัวขี้เลื่อยแกอีกนะ
ซักวันมันคงต้องใช้ไม้เท้า
แต่ยังเต้นได้นี่นา
ลองเต้นให้ดูหน่อยซิ สไปเดอร์
แกอยากขอความเห็นใจใช่เปล่า
ไสหัวไปเลยทอมมี่
ไม่เชื่อหูตัวเองเลย
สไปเดอร์ นี่เพื่อแกเลย
นับถือมันนะไอ้เด็กนี่
ดีมาก อย่าก้มหัวให้ใครนะ
มันบอกให้ทอมมี่ไสหัวไปว่ะ
เดี๋ยวนี้แกปล่อยให้คนด่าแกลอยนวล
โลกเราเป็นอะไรไปแล้ว
โลกมันก็เป็นอย่างนี้ไง
- เป็นไง - แกเป็นอะไรไป
จะบ้าหรือไง ทำอะไรโง่ๆ
ฉันแค่ล้อเล่น แกเป็นบ้าไปแล้วรึไง
จะไปรู้ได้ยังไงว่าล้อเล่น
ล้อเล่นแค่นี้ดันยิงมันซะแล้ว
ตายแล้ว
ก็ฉันยิงแม่นนี่นา
ระยะแค่นี้ ไม่พลาดหรอก
มีปัญหาเหรอแอนโธนี่
เปล่า
พ่อแม่มันเลว มันโตขึ้นก็ต้องเลวตาม
ไอ้โง่บัดซบ โง่เหลือเชื่อเลยแก
ไปขุดหลุมฝังมันเอาเองนะ
ขุดเองก็ได้ ไม่ใช่หลุมแรกที่ขุดนี่
พลั่วอยู่ที่ไหนล่ะ
ฮัลโหล /- ฮัลโหล
นี่คาเรน ฮิลล์ขอคุยด้วยหน่อย
อย่าวางหูนะ
ฉันอยากคุยด้วย
ไปให้พ้นสามีฉันนะ ได้ยินมั้ย
เปิดประตู
ตอบฉันสิ
ฉันจะประกาศให้ทุกคนที่นี่รู้เลย
ว่าคนในห้อง 2 อาร์ เป็นโสเภณี
ผู้จัดการใช่มั้ย
รู้เอาไว้ด้วยนะว่ามีโสเภณี...
อยู่ห้อง 2 อาร์
เจนิซ รอสซี่ได้ยินฉันมั้ย
เขาเป็นสามีฉัน
หาผู้ชายไม่ได้แล้วรึไง
ตื่น เฮนรี่
ทำอะไรน่ะ
- จะบ้าเหรอ - ใช่ ฉันบ้าไปแล้ว
บ้าพอที่จะฆ่าแกทั้งคู่
คาเรน เย็นไว้
แกรักเขามั้ย
รักใช่มั้ย
- รักหรือเปล่า - คาเรน...
ฉันรักเธอ เธอก็รู้นี่นา
ไม่จริง
เธอไม่ได้รักฉัน
ระวังหน่อย ที่รัก อย่า
ฉันทำอะไรเขาไม่ลง ทำไม่ลง
ทิ้งเขาไปยังไม่ได้เลย
อันที่จริง...
ไม่ว่าฉันจะรู้สึกแย่อย่างไร...
ฉันก็ยังติดใจเขาอยู่
เรื่องอะไรจะยกให้คนอื่นไป
ทำไมจะให้มันชนะ
วางปืนซะ
เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอนี่
เธอเป็นคนเดียวที่ฉันต้องการ
วางปืนซะเถอะ
นะ ที่รัก
เป็นอะไรไป บ้าเหรอ
ฉันเดินถนน ก็ต้องระวังจะถูกเก็บมากพอแล้ว
กลับบ้านยังเจออีก
เดี๋ยวยิงทิ้งซะนี่
รู้สึกยังไงหา
รู้สึกยังไง คาเรน
ขอโทษ
สวัสดี จิมมี่
- แจ่มใสดีนี่ - ขอบคุณค่ะ
หวัดดี พอลลี่
ไปซื้อบุหรี่ไป
- ใครเอาอะไรมั้ย - ไม่หรอก
เอาเหล้ามั้ย เบียร์ล่ะ
- อาหารจีน? - ไม่ละ นั่งก่อน
คาเรนมาหาเราที่บ้าน
หัวเสียมาก
นายต้องจัดการนะ
เราต้องการความสงบ ไม่รู้ว่าเมียแกจะโวยขึ้นเมื่อไหร่
หล่อนประสาทกินแล้ว
นายต้องใจเย็นไว้ มีลูกเต้าด้วยกัน
ไม่ได้บอกให้กลับเดี๋ยวนี้ แต่ต้องกลับไป
ต้องอยู่กับเขาบ้าง
เมียแกไปบ้านฉันทุกวัน น่าสมเพช
ฉันรับไม่ได้
ฉันทำไม่ได้ เฮนรี่
ไม่มีใครห้ามไม่ให้แกทำสิ่งที่อยากทำ
เราทุกคนต่างก็รู้ดี
ทำสิ่งที่ถูก
กลับไปอยู่กับครอบครัว
นายต้องกลับบ้าน โอเค? มองตาฉัน
กลับบ้านซะ ทำทุกอย่างให้โปร่งใส
- ตกลงมั้ย - โอเค
ฉันจะพูดกับคาเรนเอง
ฉันจะจัดการให้เรียบร้อย ฉันมีวิธี
แกกลับไปหาเมีย
ให้เหมือนแต่งงานใหม่
แกโรแมนติคจะตาย ทำได้อยู่แล้ว
ฉันจะกล่อมเธออย่างดีเลย
จิมมี่กับทอมมี่จะไปแทมป้าอาทิตย์นี้
ไปรับของให้ฉัน
นายไปกับจิมมี่เขา
แกไปกับฉัน
เที่ยวให้สนุกนะ
ไปอาบแดด พักผ่อนซัก 2 วัน
เที่ยวให้สนุก
แล้วค่อยกลับมาหาคาเรน
ขอร้องเลย ไม่มีทางอื่น
ห้ามหย่า เราไม่ใช่สัตว์
เธอไม่มีวันหย่ากับเขาแน่
ถ้าฆ่าละไม่แน่ แต่ไม่หย่า
“แทมป้า ฟลอริด้า 2 วันต่อมา”
- จะจ่ายมั้ย - จ่ายมา เอาเงินมา
ไม่มี สาบานได้
ออกรถ
“สวนสัตว์แทมป้าซิตี้”
โยนไอ้หอกนี่ให้สิงโตเขมือบซะ
สิงโต! ไม่เอานะ อย่าเอาสิงโตมาใกล้ผมนะ!
- โยนมันลงไป - ได้เลย
ผมจะหาเงินมาให้!
มันคงรู้ว่าวิธีนี้น่ะของจริง
มันถึงยอมจ่ายทันที
ผมสาบานจะหามาให้
แล้วเราก็ตามรอยมันทั้งอาทิตย์
พวกเขาเอาจริงนะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเกิดขึ้นได้ไง
พอเรากลับบ้าน ข่าวก็พาดหัวแล้ว
ตอนแรกผมก็ไม่รู้ว่าทำไมเราโดนจับ
มารู้ทีหลังว่าไอ้คนที่ถูกซ้อมน่ะ...
มีพี่สาวทำงานให้เอฟบีไอ
ผมไม่อยากเชื่อเลย เราโดนกันหมด
นังนั่นเปิดโปงทั้งจิมมี่ ผม และน้องมันเอง
คณะลูกขุนสรุปว่าเราผิด
เราถูกจำคุก 10 ปี แม่งตัดสิน หน้าตาเฉยอย่างกับแจกขนมเด็ก
10 ปีในเรือนจำรัฐ
ส่งตัวนักโทษ ให้อธิบดีกรมอัยการ ณ บัดนี้
แด่ชีวิตในคุก
อยู่ดี มีสุข แล้วออกมาเร็วๆ นะ
ไปดีนะ เพื่อนรัก
จะคอยเฝ้าบ้านแกให้นะ
ฝากทักทายไอ้พวกชอบดูดไอ้หนูด้วยล่ะ
ตื้บแม่งได้ ก็ตื้บเลย
แล้วถ้ามีโอกาสจะโทรหานะ
เอาล่ะ ไปเข้าคุกกัน
ในคุก อาหารเป็นเรื่องใหญ่สุด
เราได้กินพวกแป้ง เนื้อ แล้วก็ปลา
พอลลี่มีหน้าที่เตรียมอาหาร...
เขาซอยกระเทียมได้เนี้ยบสุดๆ
เขาใช้ใบมีดโกน ซอยแบบโคตรบาง
พอลงทอดนะ แทบจะละลายไปเลย
เยี่ยมจริงๆ
วินนี่เป็นคนปรุงซ้อส
ได้กลิ่นมั้ย
คลุกเคล้าเนื้อสามชนิดลงไป
เนื้อลูกวัว เนื้อวัว แล้วก็หมู
ต้องใส่เนื้อหมู
มันถึงจะเด็ด
ถึงจะหนักหัวหอมไปนิด แต่ก็ยังอร่อย
วินนี่ อย่าใส่หอมมากนักสิ
ฉันว่าฉันใส่นิดเดียวนะเนี่ย
แค่สามหัวเล็กๆ เอง
ในมะเขือเทศกี่กระป๋องล่ะ
- สองกระป๋องใหญ่ - แล้วดันใส่ตั้งสามหัว
จอห์นนี่คุมพวกเนื้อ
เขาใช้กระทะแทนหม้อ
กลิ่นหอมฉุย
พวกผู้คุมน้ำลายหก เป็นสเต็กที่ประเสริฐจริงๆ
- แกชอบแบบไหน - สุกๆ ดิบๆ
อืมม์ ลิ้นมีรสนิยม
พูดถึงคุก ภาพในหัวคุณอาจจะ...
...เหมือนในหนัง ที่เห็นแต่นักโทษยืนเรียงเกาะลูกกรง
แต่สำหรับเรามันไม่ใช่เลย
พูดไปก็คิดถึงจิมมี่
เขาติดคุกที่แอ็ตแลนต้า
ขอสเต็กหน่อย
โอเค
คนอื่นแม่งอัดกันอยู่เหมือนหมูในเล้า
แต่เราอยู่กันเหมือนเป็นเจ้าของคุก
ฟาดแม่งด้วยไม้เบสบอล หน้างี้เละเลย
ขนาดผู้คุมที่ไม่กินสินบน ก็ยังไม่กล้าปากโป้งเรื่องเรา
ต้องเคารพกัน ประตูน่ะเปิดทิ้งไว้เลย
ไอ้ผู้คุมตัวผอมๆ แม่งกวนตีนฉิบ
- เดี๋ยวจัดการให้ - จัดการแล้ว
ได้อะไรมามั่ง
ขนมปัง
วินนี่ ผมมีพริกไทยกับหัวหอมด้วย
ซาลามี่ โพรชุตโต้ ชีส เพียบเลย
มีอะไรอีก บอกมาเร็ว
- เหล้า - ดีว่ะ
ไวน์แดง
ไวน์ขาวก็มีนะ
ชั้นยอดเลยว่ะ
เอ้า เฮ้ย พร้อมแล้วเว้ย
พรุ่งนี้กินแซนวิซพอนะ แกต้องลดพุงบ้าง
- พูดเป็นเล่น - กูพูดจริง
จะทำอะไรวะน่ะ
ตากูจั่ว
แล้วเจอกัน
ไปเดินเล่นในสวนเหรอ
เจอกันอาทิตย์หน้า ขอบใจมาก
- ลูกค้าหมดแล้วเหรอ - เออ
- ขอบใจ - แล้วเจอกัน
มาลูกมา
รอตรงนี้นะ
- จับมือกันไว้ - ไปตรงนู้นเลย
- พูดอะไรน่ะ - ฉันเห็นชื่อมันในสมุดเยี่ยม
เธออยากให้มันมาแน่ๆ
ให้มันค้างคืน เห็นใจกัน แล้วช่วยเขียนหนังสืออุทธรณ์ล่ะสิ
แล้วจะให้ทำไง ก็ติดคุกอยู่เนี่ย
จะห้ามไม่ให้คนมาเยี่ยมได้ไง
ทีหลังก็ให้มันลอบส่งของพวกนี้ซะเลยสิ
- ให้มันเสี่ยงโดนจับแบบฉันบ้าง! - นี่เธอจะบ้าหรือไง หยุดนะ
ขอโทษ
ลองให้มันซ่อนยานรกพวกนี้มาบ้าง
หยุดนะ คาเรน!
- ให้มันทำ! - จะหยุดมั้ย!!
ไม่มีใครช่วยฉันเลย ฉันตัวคนเดียว
เบลล์กับมอร์รี่ก็เหลือแต่ตัว
ฉันไปทวงหนี้จากรีโม่เพื่อนเธอ
มันว่าไงรู้มั้ย
มันให้ฉันพาลูกไปขอเงินสงเคราะห์
มันต้องโอเคน่า
พอลลี่เองพอออกจากคุกก็หายหัวไปเลย หายหัวกันไปหมด
ฉันเหลือตัวคนเดียวตั้งแต่เธอติดคุก
เวลานี้เหลือแค่เรา ลืมพอลลี่ซะ
เขาติดทัณฑ์บนอยู่ ช่วยใครไม่ได้หรอก
- ฉันไม่ไหวแล้ว - ต้องไหวสิ คาเรน
แค่เอาของพวกนี้มาให้ฉันอีก
ฉันมีสายส่งแล้ว เป็นคนจากพิทส์เบิร์ก
เชื่อสิ ทำต่ออีกสักเดือนแล้วเราจะสบาย
- ไม่ต้องพึ่งใครทั้งนั้น - ฉันกลัว
ถ้าพอลลี่้รู้ขึ้นมา...
ช่างแม่ง ก็มันไม่ช่วยเรา
มันเคยเหลียวแลปากท้องเธอซะที่ไหน
เราต้องช่วยตัวเราเอง
เราแค่ระวังไว้หน่อยเกี่ยวกับเรื่องนี้
ฉันไม่อยากได้ยินชื่อนังนั่นอีก
แน่นอน
“สี่ปีต่อมา”
พ่อจ๋า
- คิดถึงพ่อที่สุดเลย - พ่อกลับมาอยู่กับหนูแล้วใช่มั้ย
เห็นรูปที่หนูวาดมั้ย บ้านประดับสายรุ้ง
หนูวาดพระอาทิตย์
อีก 2 อาทิตย์หนูมีร้องเพลง พ่อไปดูมั้ย
ชอบบ้านนี้มั้ยคะ
ย้ายบ้านกันเถอะ คาเรน
เอาเงินที่ไหนมาย้าย
อย่าห่วงเลย มองหาบ้านใหม่ได้แล้ว
ฉันจะไปพิทส์เบิร์ก มันติดฉันอยู่หมื่นห้า
ธุรกิจใหม่ของฉันจะต้องไปได้สวย
แล้วนัดรายงานตัวเรื่องทัณฑ์บนล่ะ
โอ๊ย อย่าห่วงน่า
- ใครจะไปหาลุงพอลลี่บ้าง - หนู!
ว่าไงลูก
นี่ อย่ากวนคุณแม่ตอนทานสิจ๊ะ
แกดูดีว่ะ กินดีอยู่ดีสิในคุกน่ะ
ฉันไม่ยุ่งแล้วว่ะ ของบัดซบ
อะไรบัดซบ
พวกยาน่ะ ขยะทั้งนั้น
แกจำเป็นต้องทำตอนติดคุก ฉันเข้าใจ
แต่นี่แกได้ออกมาแล้ว คิดให้ยาวๆ เถอะ
- ใครบอกว่าผมทำ - เห็นกูโง่รึไง
อย่าทำอีกนะเว้ย
ระวังจิมมี่ด้วย อย่าไปเอาอย่างมัน
หาเงินเก่งแต่เสี่ยงระยำ
ผมไม่เสี่ยงแบบนั้นแน่
ทอมมี่ก็บ้าระห่ำเกิน
กร่างไปทั่ว
ดูไว้ แต่อย่าเอาอย่าง
ผมแค่ใช้มันบ้างบางที
ฉันไม่อยากเป็นอย่างกริปส์
อายุ 70 แล้ว ติดคุกจนตายแน่
ฉันเตือนมาหลายต่อหลายคนแล้ว
กริปส์โดนยี่สิบปีเพราะมีลูกน้องระยำ
ที่แม่งแอบขายยา
ฉันไม่อยากเป็นอย่างนั้น เข้าใจมั้ย
แกหลุดจากคุกได้เพราะฉันหางานให้
ฉันไม่อยากซวย เข้าใจใช่มั้ย
เห็นใครยุ่งเกี่ยวกับยาก็มาบอกฉันด้วย
ไม่ว่าใครหน้าไหน
รับรองเลย
หลังซ่อนตัวอยู่หนึ่งอาทิตย์ ผมก็ไปเอาของที่พิทส์เบิร์ก
แล้วผมก็ขายมันจนทะลุเป้า
ผมยำของที่บ้านแซนดี้
ต่อให้แซนดี้ยำยาไปด้วยเล่นยาไปด้วย
ก็ยังกำไรเป็นกอบเป็นกำ
อาทิตย์ที่สองได้มาอีกหมื่นสอง
ผมเอาไปดาวน์บ้าน ทุกอย่างไปได้สวย
ผมก็แค่คอยบอกแซนดี้ว่าผมรักเธอ
อะไรจะสุดยอดเท่านี้
ผมค้าขายแต่ในพิทส์เบิร์ก
พอลลี่ไม่มีวันรู้หรอก
ต่อมางานก็ล้น ผมต้องหาคนช่วย
ผมชวนจิมมี่กับทอมมี่ร่วมก๊วน
สุดยอดว่ะ
คอนเวย์
เอาใบแจ้งเงินเดือนมารึเปล่า
“แผนกควบคุมความประพฤตินักโทษ”
ตกแต่งตั้ง 4 เดือนครึ่งนะเนี่ย
- สวยจัง - ฝีมือฉันเอง
- ชอบมั้ย - วิเศษเลยล่ะ
สั่งทำเลยนะเนี่ย ลองนั่งสิ
ตัวอื่นยังนั่งไม่ได้นะ
โอเค พร้อมรึยัง
ดูผนังหินให้ดีนะ
นี่ก็สั่งทำพิเศษเหมือนกัน
ดูนี่
นี่สั่งจากนอกเชียวแหละ มาประกอบที่นี่
ดีมั้ย
เฮ้ เฮนรี่ จิมมี่ว่าไงบ้าง
เขากำลังหาช่องทางอยู่
เล่นเอางานแอร์ฟรานซ์ดูเด็กๆ ไปเลย
- เงียบน่า - เขารับทำแน่ใช่เปล่า
เมื่อกี๊ไม่ได้ฟังรึไง
ก็ดูๆ ให้อยู่ แต่ยังไม่ได้รับปากนะ
ฉันรู้ แต่ของมันล่อใจจริงๆ
กว่าจะตีซี้ไอ้เจ้าหน้าที่นั่นก็ตั้งสองปีนะ
หมดไปสองหมื่น ถ้าสำเร็จฉันล้างมือเลย
ไม่ต้องดิ้นรนอีกต่อไป สวรรค์ชัดๆ
ดื่มก่อนดีกว่าน่า
จิมมี่เรียกพวกมาเพียบ
งานนี้มันงานสร้างประวัติศาสตร์ ปล้นสายการบินลุฟท์ฮันซ่า
ทอมมี่กับคาร์โบนจะจัดการยาม
เพื่อเปิดทางให้เราเข้าประตูหน้า
เฟรนซี่กับโจจัดการพวกคนงานทั้งหมด
จอห์นนี่จะดูแล ไม่ให้ใครเข้าใกล้กริ่งสัญญาณ
แม้แต่แสต็คก็มาเอี่ยวด้วย
เขาชอบเล่นกีตาร์ ใครๆ ก็ชอบเขาทั้งนั้น
หน้าที่ของเขาก็คือขโมยรถบรรทุก
และให้พรรคพวกที่เจอร์ซี่ บี้รถทิ้งหลังเสร็จงาน
มีแต่มอรี่นี่แหละที่สร้างปัญหา
กินเหล้าแล้วเงียบปากเหอะน่า
เพราะเขาเป็นตัวตั้งตัวตีในงานนี้
เลยตื๊อขอเบิกเงินล่วงหน้าจากจิมมี่
เขาเป็นคนอย่างนั้นเอง ไม่ได้ก็ไม่เอา
ผมใช้ทุกคนแม้แต่อดีตคนเลี้ยงลูก
บินสบายมั้ย
ฉันเกลียดพวกพิทส์เบิร์ก บ้าบอคอแตกกันทุกคน
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า
คุ้มค่าเสียด้วยสิ
เด็กคนที่อุ้มไปอาทิตย์ก่อนใช่มั้ย
คนนั้นลูกพี่สาว คนนี้ลูกเดียร์ดร้า
ง่วงจัดนะเนี่ย
หน้าเหมือนเธอเลย
พวกแอร์ก็ว่าอย่างนั้น
เบาๆ หน่อยก็ได้
น่า ให้ฉันตอดบ้าง เธอมีตั้งแยะ
ยังมีเวลาอีกทั้งวัน ทีละน้อยก็ได้
- ไปละ - จะไปไหน
อย่ากระตุ้น จะไปทำงาน กุญแจรถล่ะ
อยู่โน่น
เลอะเทอะจัง ยังกะเล้าหมู
ขนาดมีเครื่องล้างจานนะเนี่ย
เล็บฉันเปื่อยหมดแล้ว
ใช้หัวหน่อยสิ
มียาที่นี่มากพอ ทำให้คนติดคุกตลอดชีวิตนะ
- เย็นไว้ - จะทำอะไรน่ะ
- เธอรู้นี่ว่าฉันต้องไป - อย่าเพิ่งไปเลย
เขารอได้
ประมาณไม่ได้ว่าทรัพย์สินมูลค่าเท่าไหร่
ถูกปล้นที่คลังสินค้าลุฟท์ฮันซ่าเช้ามืดนี้
เอฟบีไอว่า 2 ล้าน ท่าอากาศยานว่า 4 ล้าน
จิมมี่
มันแน่ว่ะ
เกิดเหตุที่สนามบินเจเอฟเค
เป็นการปล้นครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองนี้
มานี่
ดูจอมอัจฉริยะนี่สิ
สุขสันต์วันคริสต์มาส เฮนรี่
- นี่ใคร - เมียฉัน
ขออวดอะไรหน่อย
แจ่มมั้ย
ซื้อให้เมียว่ะ
จำที่ฉันเตือนแกไม่ได้เหรอ
ย้ำแล้วย้ำอีก
บอกว่าอย่าเพิ่งซื้ออะไรตอนนี้
- ดันซื้อรถ - ของขวัญแต่งงานจากแม่
ลงทะเบียนชื่อเขา
- และฉันรักมันด้วย - ขอโทษนะ
- ฉันเพิ่งแต่งงาน - ไอ้หน้าโง่
- ตื่นตูมเกินไปแล้ว - ไอ้โง่เอ๊ย
ตำรวจจับตาเราอยู่ ใครๆ ก็จับตาดูอยู่
เสือกซื้อรถใหม่ ให้ฉันตื่นเต้นเรอะ
รถแม่ ให้เราเป็นของขวัญแต่งงาน
ช่างหัวมัน
ไม่ฟังที่ฉันพูดเหรอ
อย่าเพิ่งซื้ออะไร เป็นอะไรไปล่ะ
จะตื่นตูมไปถึงไหน
เพราะแกจะพาเราเข้าปิ้งหมด
- เป็นอะไรไป - โทษที
- ขอโทษ - เป็นอะไรไปล่ะแก
ก็ขอโทษแล้วไง
ขอโทษ เห็นว่าจดทะเบียนชื่อแม่
ยังมีหน้ามาเถียงอีก
- ก็ขอโทษไปแล้ว - ฉันก็บอกแกแล้วไง
บอกว่าอย่าเพิ่งซื้ออะไร
อย่าซื้ออะไร
โทษทีจิมมี่
น่าแขวนป้ายอ้วนบ้าเซ่อไว้ที่คอ
โง่อย่างเหลือเชื่อ โคตรโง่
ขอโทษนะ
ถอดออกซะ
- ทำไม - ถอดออก
บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าเพิ่งซื้ออะไร
คนหนึ่งซื้อรถ คนหนึ่งซื้อเสื้อขนมิ้งค์ราคา 2 หมื่น
เอาไปคืน
เอาไปคืนเดี๋ยวนี้
เอาออกไปให้พ้นจากที่นี่
เหล้าที่นี่อร่อยกว่าเซ็กส์เป็นกอง
เดี๋ยวมา อย่ามองใครนะ ไม่งั้นตาย
ขี้หึงชะมัด มองใครก็จะฆ่า
ดีแล้วนี่
บอกว่าอย่าทำอะไรสะดุดตาคน แล้วดูพวกมัน
ฉันตามหาแทบตาย
เมอร์รี่คริสต์มาส
เอาส่วนแบ่งมา
- เย็นไว้ นี่คริสต์มาสนะ - เอาเงินมา
ได้เงินถึงจะใจเย็น
- ฉันทำหน้าที่ฉันเสร็จแล้ว - คืนนี้อย่าเพิ่ง
ฉันเป็นตัวตั้งตัวตีนะ ทุกคนมีเงินซื้อเสื้อใหม่
แล้วฉันล่ะ ใส่แต่เสื้อเก่า
ฉันต้องเอาให้ได้
ส่วนแบ่งฉันห้าแสน
มันได้เงินมามากที่สุดในชีวิตมันเลย
ฉันพูดกับเขาเอง ไปกินเหล้าไป
มันอวดร่ำอวดรวยกันทุกคน
- เมอร์รี่ สบายดีเหรอ - ไม่
ส่วนแบ่งแก ไม่น้อยนะ
เราทำได้นะ
จิมมี่
- ใครน่ะ - ฉันเอง
พีท รอเดี๋ยว
อย่าทำอะไรโง่ๆ แบบแฟรงค์กับจอห์นล่ะ
ทำสิ่งที่ถูก เข้าใจ?
คาเรน จูดี้ รู้ธ มานี่
พ่อซื้อต้นคริสต์มาสที่แพงที่สุดมาให้
- ชอบมั้ยแม่ - ชอบทุกชุดเลย
หนูชอบชุดสีทอง
สุขสันต์วันคริสต์มาส
เมอร์รี่คริสต์มาส
และ
สุขสันต์แฮนนูคคาห์
- ตลกจัง - อยากได้อะไรซื้อเลย
งานปล้นลุฟท์ฮันซ่าเป็นความสำเร็จ ที่น่าจะเลี้ยงเราทุกคนได้ตลอดชีวิต
เงินสด 6 ล้านเหรียญเกินพออยู่ได้
แสต็ค
เปิดหน่อย
อะไรกัน ยังไม่เสร็จอีก
- ไม่เอากาแฟมาด้วยล่ะ - ฉันไม่ใช่บริกรนี่
แฟรงค์กี้จะชงให้...ชงกาแฟ
นึกว่าหิ้วผู้หญิงมาค้างซะอีก
เอามา หายหัวไปไหนไม่รู้
อ่านหนังสือปลุกใจเสือป่าอยู่เรื่อยนะแก
กี่โมงแล้ว
- 5 โมงเช้า เขานัด 3 โมงเช้า - เดี๋ยวเดียว
ช้าเป็นประจำ ไปงานศพตัวเองอย่าช้าล่ะ
มองอะไร ชงกาแฟแล้วหิ้วไปด้วย
ไอ้บ้าเอ๊ย ฉันแค่พูดเล่น
จะเอาไปจริงๆ วางลง
แสต็คเพี้ยนเหมือนเคย
แทนที่จะเอารถไปบี้ มันกลับเมายา
แล้วไปหาแฟน ตื่นขึ้นมาตำรวจเจอรถแล้ว
ออกข่าวเกรียวกราวเลย
บอกได้รอยนิ้วมือที่พวงมาลัยด้วย
แสต็คเลยถูกเก็บเสียก่อนตำรวจจะคลำพบ
ขอคุยด้วยหน่อย
- กินเหล้าสิ - เอาเลย
ฉลองกันหน่อย กินเหล้า
ยังไงก็ต้องคุยกันหน่อย
คุยอะไร
- เกิดอะไรขึ้นกับแสต็ค - อย่าเป็นห่วงน่า
- เอฟบีไอมาเป็นโขยง - แล้วไง
- ข่าวเกรียวกราวเลย - มันกังวลแฮะ
กังวลเรื่องอะไร
ทั้งทีวีทั้งหนังสือพิมพ์ประโคมข่าว
- แล้ววิตกทำไม - วิตกเกินไปแล้ว
ทุกอย่างไปได้สวย
- ไม่ได้บอกมันเหรอ - ยังเลย
- อะไร - ทายซิ
เขาจะแต่งตั้งมันแล้ว
พอลลี่จะแต่งตั้งแก
ทอมมี่
มีตำแหน่งว่าง พอลลี่เสนอชื่อมัน
เหลือเชื่อเลยมั้ย เพื่อนฝูงเรา
มันจะเป็นใหญ่ ซักวันเราต้องเป็นลูกน้องมัน
ไม่น่าเชื่อเลยนะ
ยินดีด้วยนะ
ต่อไปนี้เราจะเรืองอำนาจแล้ว
ฉันตามหาแกแทบตาย ขอคุยด้วยหน่อย
ฉันเป็นตัวตั้งตัวตี แต่ไม่ได้อะไรเลย
ฉันไม่แคร์แล้วนะ เอาส่วนแบ่งฉันมา
อดทนไอ้เจ้าไอริชนี่นานเกินไปแล้ว
- ช่างหัวมัน - ดี บอกเขาเลย
ปิดปากเอาไว้ได้มั้ย
ส่วนแบ่งน่ะได้แน่ๆ
อย่าตามตื๊อหน่อยเลย
ได้แน่ๆ ได้ยินมั้ย
ทุกอย่างจะไปได้สวย
ครึ่งไอริช ครึ่งอิตาเลี่ยน
ผมเพิ่งสังเกตเป็นครั้งแรกว่า จิมมี่ประสาท อารมณ์กระเจิง
คิดอะไรไม่เป็นส่ำ
มอร์รี่เล่าให้เมียฟังหมดหรือเปล่าเนี่ย
มอร์รี่น่ะเหรอ
ผมรู้ทันทีว่าจิมมี่จะเก็บมอร์รี่
เส้นทางสู่หลุมศพมาง่ายและเร็วเช่นนี้
มันไม่เต็ม ชอบพูดไปเรื่อย
ไม่มีใครฟังมันหรอก
มันจ้อจนคนไม่สนแล้ว
พาเขามาที่นี่คืนนี้
- โอเคมั้ย - ตกลง
โทษที เข้าตารึเปล่า
อย่ากวนฉันได้มั้ย
ผมได้แต่ถ่วงเวลาเอาไว้
เพื่อกล่อมจิมมี่ให้เปลี่ยนใจไม่ฆ่ามอร์รี่
ขณะนี้ผมต้องเล่นตามน้ำไปก่อน
ฉันดึงผมมัน กัดมัน มันไม่ได้สติ
ฉันโกรธจนอยากฆ่ามันซะเลย
เราเดินเข้าไปในร้านนี้
ฉันไม่อยากหัน จิมมี่กระตุ้นฉัน
ฉันไม่อยากหันไปดู
มันกุมหัวแล้วร้องอาาาาา...
ฉันบอกอย่าพูดนะ
มันด่าฉัน
เป็นแกจะทำยังไง ฉันพุ่งเข้าใส่เลย
อัดหัวมัน อัดหน้ามัน
ดึงผมมัน
ขยี้มันจนเละเป็นวุ้นเลย
นอนจมกองเลือด ฉันหมดแรงพอดี
อย่าทำมันดีกว่า
ผมโล่งอก
น่าสมเพช
ที่มอร์รี่ไม่รู้ตัวว่ารอดตายหวุดหวิด
ถึงผมบอกก็คงไม่เชื่อ
- จิมมี่คุยกันหน่อย - แกนี่จอมตื๊อเลย
อยากคุยเหรอ เอา
ฉันไม่เคยพบใครตื๊อเท่าแกมาก่อนเลย
ใครรักแกมากกว่าฉันนะ
- ทำให้แกได้ทุกอย่าง - นอกจากไม่หยุดตื๊อ
- ไปกินกาแฟกัน - ที่ร้านอาหารเหรอ
ไปร้านข้างถนนกัน
- ร้านไหนล่ะ - ร็อคอะเวย์ เปิด 24 ชั่วโมง
- มีขนมเยอะ - มีทุกอย่างแหละ
จะได้ซื้อไปฝากเมีย
จำตอนที่เราไปจ้างนักบาสให้ล้มบอล
นึกว่าจะพูดไม่หยุดซะอีก
ตื๊อได้ตื๊อดี
- จะทำยังไงกับมัน - สับมันแล้วกำจัดรถ
เสร็จแล้วโทรมาบอก
ลงมือสับได้
จะไปไหน
ก็แกบอกให้สับไง
สับที่นี่ได้ไง
ไปได้แล้ว
น่าจะให้มันขับไปนะ
เครื่องเย็น
ไปซะทีสิ ทำไม ต้องอุ่นเครื่องด้วยเหรอ
- ใครน่ะ - เบลล์ เปิดประตูหน่อย
มอร์รี่ไม่กลับบ้าน ต้องมีเรื่องไม่ดีแน่
เย็นไว้
เขาหายไป ต้องเกิดเรื่องอะไรแน่
เมาหลับอยู่ที่ไหนมั้ง
เขาไม่เคยค้างคืนที่ไหน โดยไม่โทรบอก
เกิดอะไรขึ้นแน่ เธอต้องรู้สิ
ผมจะไปส่งคุณ แล้วตามหาเขาให้
- ฉันอยู่บ้าน นั่งอยู่ข้างโทรศัพท์ - เขาไปเล่นไพ่
- จะให้บอกเบลล์ว่าไง - ไม่เห็นยาก
บอกว่ามันหนีตามผู้หญิงไปแล้วก็ได้
- ดูนี่ - อย่ายุ่งกับมัน
ฉันเล่นเอาเถิดกับมันตลอดเวลา
อย่าทำให้มันได้ใจล่ะ
ไอ้ห่วย ไปขับรถเล่นกันเถอะ
มันจะได้อยู่ได้ถึงเช้า
เจอกัน
จิมมี่ตัดทุกสิ่งที่โยงเขากับการปล้น
แต่สำหรับผมไม่มีอะไรด้วย
แค่บอกแผนเขาแล้วได้เงินเป็นของขวัญ
จากนั้น ผมปิดปากเงียบ
เขาเป็นคนเงินเข้ากระเป๋าแล้วออกยาก
เขาโยนเงินบางส่วนให้พอลลี่ตามฐานะ
เขาไม่มีนโยบายแบ่งเงินให้คนขโมยมา
สู้ฆ่าให้รู้แล้วรู้รอดไปไม่ได้
ผมไม่เคยขออะไรจากเขา
เขาก็ได้เงินจากงานของผมมากมาย
หลังจากการปล้นผ่านไปหลายเดือน ยังมีอีกหลายศพโผล่ขึ้นตรงโน้นตรงนี้
คาร์โบนถูกแขวนอยู่ในรถแช่แข็ง
ต้องรอ 2 วันให้ละลายถึงชันสูตรศพได้
ผมไม่เคยเห็นจิมมี่สุขขนาดนี้มาก่อน
เขาเหมือนเด็ก เงินไหลมาเทมาจากพิทส์เบิร์ก
ข่าวปล้นลุฟท์ฮันซ่าก็ซาลงแล้ว
เช้านั้นจิมมี่สดใสเป็นพิเศษ
เพราะเป็นวันที่ทอมมี่ได้รับการแต่งตั้ง
เขาตื่นเต้นเหมือนกับได้รับตำแหน่งเอง
โทรไปบ้านทอมมี่ตั้งสี่หน
เขานัดแนะกันไว้ว่าจะส่งซิกกันยังไง เมื่อพิธีเสร็จสิ้นลง
- แม่อยู่ไหน - อยู่นี่
- อยู่บ้านเหรอ - กำลังจะไป
- น่ารักเชียว - หล่อมั้ย
วิเศษที่สุด ขอให้โชคดีนะ
ผมรักแม่ อย่าวาดรูปเกี่ยวกับศาสนาล่ะ
ขอพระเจ้าจงอยู่กับลูก
เราเรียกพวกเรากันเองว่าคนดี
เราบอกใครๆ ว่า
คุณต้องชอบคนๆ นี้ เขาเป็นคนดี เป็นหนึ่งในพวกเรา
เข้าใจมั้ย
เราเป็นคนดี แบบมาเฟีย
จิมมี่กับผมไม่มีทางได้รับแต่งตั้ง เพราะมีเลือดไอริช
แม้จะมีแม่เชื้อสายซิซิเลียนก็ตาม
สมาชิกในขบวนการต้องอิตาเลี่ยน 100%
จะได้สืบสายสกุลถึงบ้านเกิดได้
เป็นเกียรติอันสูงสุดที่ได้รับ
หากคุณเป็นสมาชิกในขบวนการ
ผู้หนึ่งผู้ใดจะแตะต้องมิได้
แต่คุณแตะต้องใครก็ได้
ที่ไม่ใช่สมาชิก
คุณมีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ
เฮียได้รับแต่งตั้งมากี่ปีแล้ว
เก๋ากึ้กเลย 30 ปีแล้ว
ตอนนั้นผมยังเป็นวัยรุ่นแกะสิวอยู่เลย
การที่ทอมมี่ได้รับแต่งตั้ง จิมมี่รู้สึก
เหมือนพวกเราทุกคนได้รับเอง
ต่อไปนี้เรามีพวกเราเป็นสมาชิกแล้ว
- ใครพูด - นี่วินนี่
วินนี่เหรอ เป็นยังไง ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย
มีปัญหา เราพยายามสุดความสามารถ
หมายถึงอะไร
เน่าไปแล้ว เราช่วยอะไรไม่ได้เลย
แปลว่าอะไร
ทอมมี่เน่าไปแล้ว
จบกัน
นึกแล้วเชียว เหลือเชื่อเลยล่ะ
- มีอะไร - พวกมันเก็บทอมมี่
ข่มใจไว้หน่อย
เป็นการแก้แค้นแทนแบทท์
กับอีกหลายๆ อย่าง
จบแล้ว
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
แบทท์เป็นสมาชิก ทอมมี่ไม่ได้เป็น
เราต้องยอมรับโดยดุษฎี
เป็นเรื่องระหว่างไอ้เลี่ยนด้วยกัน
มันยิงทอมมี่หน้าเละเลย
ขนาดแม่เขาตั้งศพไม่ได้
“วันอาทิตย์ 11 พ.ค. 1980 - 6:55 น.”
วันนี้ผมยุ่งมาก ต้องขนปืนไปบ้านจิมมี่
เพื่อลองสวมกับที่เก็บเสียงของเขา
และยังต้องรับน้องชายที่โรงพยาบาล
กับเอายาไปให้ลัวส์
เพื่อจะได้บินไปส่งลูกค้าที่แอ็ตแลนต้า
ที่แท้เขาไม่ต้องการปืนซักหน่อย ผมต้องเสียเงินเปล่า
ที่ดันไปซื้อมาให้
สวมไม่เข้าสักกระบอกหนึ่ง
ฉันไม่จ่ายเงินนะ
ผมไม่ปริปาก จิมมี่ไม่กล่าวแม้คำอำลา
ยาทำให้เราประสาทหลอน
- รู้เรื่องมั้ย - ฉันเอากลับแล้วกัน
“8:05 น.”
ลูกค้าที่พิทส์เบิร์กอยากได้ปืนอยู่แล้ว
เรามีนัดกันบ่ายนั้น
ผมจะขายเอาเงินคืน
เกือบไป
ในที่สุด ผมก็ไปถึงโรงพยาบาลจนได้
หมอของไมเคิลอยากให้ผมนอนพัก
คุณเป็นอะไรไปน่ะ
ผมเกือบขับรถชนตอนมานี่
ผมหลอกหมอว่าผมมีปาร์ตี้ทั้งคืน
- ผมสบายดี - มานี่สิ
ให้ผมเช็คหน่อย
หมอให้กินยาระงับประสาท
แล้วบอกให้กลับบ้าน
ผมกะส่งน้องที่บ้านแล้วรับคาเรน
เห็นเฮลิคอปเตอร์นั่นมั้ย
บนโน้น ตามพี่ทั้งเช้าเลย
- เพี้ยนไปแล้ว - จริงๆ นะ
เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่เห็น
ต้องจอดที่ไหนซักแห่ง
พี่ไปไหน มันตามไปติดๆ เลย
ผมทำอาหารในคืนนั้น
เริ่มด้วยการเคี่ยวเนื้อเพื่อทำซ้อส
ของโปรดไมเคิลเขา ผมนวดแป้งทำซิติ
เข้ากับซุบเนื้อ เตรียมอบพริกไท
และทำเนื้อลูกชิ้นวัวชุบผงขนมปังทอด
ตัดกำลังพอดี
จะทอดเป็นกับแกล้มก่อน
ผมจึงอยู่บ้านประมาณ 1 ชั่วโมง
จะกินเร็วหน่อย
เพื่อมีเวลากำจัดปืน
แล้วเอายาให้ลัวส์
บินไปในคืนนั้น
มองออกไป คอปเตอร์ลำนั้นหายไปแล้ว
ไมเคิล ดูซ้อสให้ด้วย อยู่กับอาเขานะลูก
แล้วคาเรนกับผมก็ออกไปด้วยกัน
ตายจริง ฉันเห็นมันแล้ว
อยู่นั่นไง
ใช่แล้ว
เราต้องไปบ้านแม่เธอ
เห็นยัง บอกไม่เชื่อ
ตลกจัง
- ไม่ถึงกับโลกแตกน่า - ไปบ้านแม่เธอ
บอกแม่อย่าแตะต้องของนอกบ้าน
ทำไมไม่ไปไว้บ้านเธอล่ะ
ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
ไปช็อปปิ้งกัน
มันตามผมแจทั้งเช้าเลย
เขาบอกฉันระแวงไปเอง
น่าจะพาคอปเตอร์ไปให้เขาดูซะให้เข็ด
เข้าไปข้างในกัน
บ่ายโมงครึ่ง
หายไปแล้ว
- ไม่ได้ยินเสียงแล้ว - กลับไปบ้านแม่เธอ
บ่ายสามครึ่ง
- ดีมั้ย - แจ๋วมาก
บอกแล้วไม่เชื่อว่าระแวงไปเอง
อยากซักซี้ดแล้วสิ
ซี้ดเดียวได้เห็นคอปเตอร์เลย
เห็นมาพอแล้ว ขอบใจ
ผมต้องกลับไปเอายาที่บ้านไปให้ลัวส์
ก่อนนั้นไปหาแซนดี้เพื่อผสมควินินกับยา
แซนดี้ต้องกกผมไว้ทั้งคืนแน่
ผมต้องปรุงอาหารให้เสร็จ และต้องส่งยาให้ลัวส์
แซนดี้โทรมา บ้าชะมัด
- จะมาเมื่อไหร่ - อีกหนึ่งชั่วโมง
- ค้างนะ - คืนนี้ต้องอยู่กับน้อง
พอๆ ไว้คุยกันทีหลัง
ฉันนะ พร้อมหรือยัง
บอกไมเคิลอย่าให้ซ้อสไหม้
- อย่าให้ซ้อสไหม้ - กำลังคนอยู่
รู้ใช่มั้ยว่าจะทำยังไง
อย่าแค่เออๆ เรื่องนี้สำคัญมาก
ออกจากบ้านตอนจะโทรไป
โทรจากเครื่องนอกบ้าน
เห็นฉันโง่หรือไง ฉันรู้น่า
ทำตามที่ฉันบอกก็แล้วกัน
เออน่า
ทำอย่างนั้นนะ
เหลือเชื่อเลย ดันไปใช้ผู้หญิงคนนี้เข้า
- เขาว่าไง - เปล่านี่
พอหล่อนวางหูแล้วทำไงรู้มั้ย
หลังจากที่เออๆ กับคำสั่งจากปากผม
หล่อนโทรจากบ้าน
ใครดักฟังรู้หมด
รู้ว่าเคลื่อนย้ายยาจากบ้าน
รู้เที่ยวบิน
ผมกลับไปปรุงอาหารต่อ
มีเวลา 2-3 ชั่วโมงก่อนลัวส์บิน
ผมสั่งให้น้องดูไว้ทั้งวัน
เขาต้องนั่งเฝ้าเฮลิคอปเตอร์กับเตา
ผมต้องไปผสมยาที่บ้านแซนดี้ แล้วกลับมาปรุงน้ำเกรวี่
“สองทุ่มครึ่ง”
นี่แค่เพียงมาเอาๆ แล้วก็ไปงั้นเหรอ
มีที่อื่นดีกว่าหรือไง
อย่าพูดอย่างนั้นน่า
- โอเคนะ - เออ
เชื่อฉันยัง
เชื่อหรือเปล่า
ห่อสุดท้ายเหรอ
โกหก ฉันเกลียดแก
สี่ทุ่มสี่สิบห้า
อย่าให้หมากินบนโต๊ะ
อย่าให้มันเลียจาน
- จำเป็นนี่ - ไม่จำเป็นซักหน่อย
ฉันต้องไปบ้านก่อน
แปลว่าอะไร
เราต้องพันห่อนี้ไว้ที่ขา เธอไม่มีเวลา
ฉันจะไปเอาหมวกที่บ้าน
ล้อเล่นรึเปล่า
ถ้าจะเอาต้องขับไปร็อคเวย์เชียวนะ
ฉันไม่เคยบินไปไหน โดยไร้หมวกนำโชค
เธอไม่เข้าใจงานของเราเลยเหรอนี่
ไม่สน ไม่มีหมวกไม่ไป
ถึงขนาดนี้แล้ว ผมจะทำไงได้
ผมซ่อนห่อยาไว้แล้วพาเธอไปบ้าน
เพื่อหมวก?
อะไรกันนี่
นี่ตำรวจ อย่าขยับเขยื้อน
ไม่งั้นเป่าสมองเละ ดับเครื่อง ช้าๆ นะ
ชั่วขณะ ผมนึกว่าตายแน่
แต่พอได้ยินเสียงก็รู้ว่าตำรวจจริง
มีแต่ตำรวจที่พูดแบบนั้น
อย่าขยับนะ
ถ้าเป็นพวกมาเฟียผมไม่มีสิทธิ์ได้ยิน
ป่านนี้ม่องไปแล้ว
ไมเคิล ล็อคประตู
“หลังจากนั้น”
บอกมา ถูกจับครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ไม่อยากพูดก็อย่าพูด ไม่แคร์ล่ะ
ติด 25 ปีแหงๆ ดัดสันดานซะหน่อยคงดีขึ้น
นึกว่าคนในคอปเตอร์
ตามผมเรื่องปล้น ที่แท้กลายเป็นหน่วยปราบยาเสพติด
ขอทนาย
เขาตามผมอยู่ 1 เดือน ดักฟัง สะกดรอย
คุ้นหน้าคุ้นตากันทั้งนั้นนี่
ถ้าไม่พูดก็ไม่ต้องหลับต้องนอนกันละ
แต่ละคดีติดตั้ง 25 ปีถึงตลอดชีวิต
ฉันจะถลกหนังหัวแกออกมาดูเล่นเลย
อะไร ไปซุปเปอร์มาร์เก็ตมาเหรอ
จะทำขนมเค้กกินกันรึไง
เจออะไรดีๆ มั้ย
ของจริงเหรอ
ลาก่อน หัวหน้า
ติดตะรางหัวโตละหัวหน้า
จิมมี่สัญญาจะให้เงินฉันนิดหน่อย
เขาอยากคุยกับเธอ อยากรู้เรื่อง
ช่างหัวจิมมี่กับเงินของมันก่อน
ฉันต้องขอความเห็นใจพอลลี่ ไม่งั้นเน่าแน่ๆ
เธออยู่ในคุกปลอดภัยกว่า
มันยิ่งเก็บฉันง่ายขึ้น
กลัวฉันปากโป้ง
เพื่อนๆ ตีจากหมดแล้ว เธอต้องช่วยฉัน
คาเรนจำนองบ้านเธอมาประกันตัวผม
ผมมีความความรู้สึกว่า ต้องถูกฆ่าตั้งแต่หน้าคุก
พอลลี่คงโกรธผม และเขาเป็นคนวู่วาม
และผมยังห่วงด้านจิมมี่อีก
เขารู้ว่าถ้าพอลลี่ระแคะระคายว่า จิมมี่ร่วมค้ายากับผม
พอลลี่ต้องเก็บจิมมี่ก่อนผมเสียอีก
ผมอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย
รู้สึกไม่ปลอดภัยจนกว่าจะถึงบ้าน
ผมต้องเอาตัวรอดไว้จนกว่าจะขายยาได้
ตำรวจกัดไม่ปล่อย จนกว่าเรื่องจะกระจ่าง
- ห่อที่ฉันทิ้งไว้ล่ะ คาเรน - ลงชักโครกไปแล้ว
อะไรนะ
จะให้ฉันทำยังไงล่ะ ตำรวจเข้ามาเต็มบ้าน
ตั้ง 6 หมื่นเหรียญนะ เหลืออยู่แค่นั้นด้วย
เขามีหมายค้นนี่
เงินก้อนสุดท้ายของเรา เธอทิ้งได้ไง
ขืนไม่ทิ้ง เขาก็หาพบน่ะสิ
- ไม่มีทาง - พบแน่ๆ สาบานได้
ยังไงก็หาพบ
ทำงั้นได้ไง
- กลัวเขาหาพบ - ทำงั้นได้ไง
ให้ตายเถอะ
- ฉันจำเป็นต้องทิ้ง - โธ่เอ๊ย
พอลลี่ ผมเสียใจจริงๆ
ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง ผมผิดไปแล้ว
ใช่ ผิดมากๆ เลย
แต่ผมกลับตัวแล้ว
เชื่อเถอะ ผมสาบานได้
แกโกหกฉันซึ่งๆ หน้า
ทำอย่างกับฉันเป็นเด็กอมมือ
ตอนเฮียสั่ง ผมทำอยู่แล้ว เลยไม่กล้ามาสู้หน้าเฮีย
ผมละอายใจมาก
เดี๋ยวนี้ยิ่งละอายมากขึ้นอีก
แต่ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร
มีเฮียคนเดียวเป็นที่พึ่ง ช่วยผมด้วยนะ
เอาไป
ตั้งแต่นี้ฉันต้องหันหลังให้แกแล้ว
3,200 เหรียญ
เขาให้มาใช้ไปชั่วชีวิต
ซื้อโลงยังไม่พอเลย
- เราต้องหนีแล้ว - ฉันไม่อยากหนี
เรื่องที่จะต้องเก็บข้าวของไปซุกซ่อนตัว
ฉันไม่อยากทำ
แต่ขืนอยู่อย่างนี้ เราตายแน่ซักวัน
เข้าใจมั้ย เราต้องตาย
พวกเขามีสิทธิ์ฆ่า
เธอสูดยามากเกินไปจนระแวงไปหมด
เขาเป็นไงบ้าง
โอเคแล้ว
ถูกรักษาให้เลิกสูดยาได้
ดีใจด้วยนะ
เขาถามอะไรบ้าง
ไม่รู้สิ
ฉันมัวแต่คิดเรื่องอื่น ฉันไม่มีเงินแล้ว
ลูกๆ โตจนอ่านหนังสือพิมพ์รู้หมด
บอกให้เขาโทรมาหาฉัน
บอกให้ได้นะ เรื่องสำคัญมาก
เขาไม่รู้ว่าฉันมาหาคุณ ช่วงนี้เขาเพี้ยนหนัก
- เอาเงินไปใช้ก่อน - ขอบใจจิมมี่
อย่ากังวล ทุกอย่างจะไปได้ดี
ฉันมีเสื้อดิออร์สวยๆ
เอาไปใส่บ้างสิ
- เอาให้แม่ - ก็ได้
ไม่ อยู่ในร้านหัวมุมโน่น
ยกเค้ามา เลยต้องไปไว้ร้านโน้น
แล้วเจอกัน
- ขอบคุณจิมมี่ - เรื่องเล็ก อย่ากังวล
- ฉันจะพยายาม - ให้เขาโทรมาให้ได้
- ตรงนี้เหรอ - ไปอีก
อยู่ตรงโน้น ตรงหัวมุม
ในนั้นแหละ
เข้าไปสิ อยู่ในนั้น
ไม่ดีกว่า ฉันกำลังรีบ
ฝากลูกๆ ให้ยายเขาดูไว้ ต้องรีบกลับไป
แล้วจะมาใหม่
คาเรน
เกิดอะไรขึ้น
เปล่า
- เป็นอะไรไป - ฉันเกิดกลัวขึ้นมา
ได้กุญแจไหม
- เกิดอะไรขึ้น - ฉันเกิดกลัวขึ้นมา
ไม่เป็นไรแล้ว
ในวงการนี้ไม่มีใครขู่ว่าจะฆ่าเรา
หรืออะไรในทำนองนั้น
ไม่มีการทะเลาะหรือด่ากันแบบในหนัง
ฆาตกรมากับรอยยิ้มแห่งความเป็นมิตร
คนซึ่งใส่ใจเรามาตลอดชีวิตนั่นแหละ
จะมาตอนเรากำลังต้องการให้ช่วย
ผมไปพบจิมมี่ที่ร้านอันพลุกพล่าน ที่เรารู้จักดี
ผมไปก่อนตั้ง 15 นาที แต่จิมมี่อยู่ที่นั่นแล้ว
เขานั่งโต๊ะใกล้หน้าต่าง เห็นใครไปใครมา
เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครตามผมมา
เขาระวังตัวแจ ไม่แตะต้องอะไรเลย
ดูผิวเผินเหตุการณ์ค่อนข้างจะไปได้สวย
เราคุยกันเรื่องคดีผม
แต่ผมรู้ว่าเขาจะหยั่งความรู้สึกผม
บอกตั้งกี่ครั้งแล้ว ไม่ให้พูดทางโทรศัพท์
ตอนนี้เข้าใจแล้วใช่มั้ย
แกมีทางชนะคดีนี้แน่
จำเจ้าหนุ่มลูกกรุงคนนั้นได้มั้ย
มันทำตัวเป็นหนูปากสว่าง ถูกจับเมื่อไหร่บอกตำรวจหมด
ฉันรู้ว่ามันซ่อนอยู่ที่ไหน
เข้าใจที่ฉันพูดนะ
แกไปกับแอนโธนี่ได้มั้ย จัดการซะ
ไม่มีปัญหา
แค่นี้เรื่องตำรวจก็จบ
จิมมี่ไม่เคยใช้ผมให้เก็บใครมาก่อน
ตอนนี้เกิดใช้ให้ไปกับแอนโธนี่
ผมรู้ว่าถ้าผมไป ผมไม่ได้กลับมาแน่
ถ้าจะส่งผมไปเก็บตัวที่ไหน บอกก่อนว่า
ผมไม่อยากไปอยู่ที่หนาวๆ
คุณไม่มีทางเลือก
น่า บอกคนที่มีอำนาจจัดการให้หน่อย
ว่าอย่าส่งผมไปที่หนาวๆ
เขาเป็นโรคหลอดลมอักเสบ
ถ้าแบบนี้เราจะพิจารณา
ผมอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่หนาว
แล้วพ่อแม่ฉันล่ะ
ทำไมเหรอ
ฉันไปมาหาสู่ได้มั้ย คุยกับท่านได้มั้ย
ไม่ได้
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน หมายความว่าไงไม่ได้
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อแม่ แม้แต่เจ็บป่วย ฉันก็ไปเยี่ยมไม่ได้เหรอ
อาจพอทำได้ ถ้าเกิดการเจ็บป่วย
ในกรณีพิเศษจริงๆ
งั้นฉันไม่ไปด้วยหรอกเฮนรี่
ฉันทิ้งพ่อแม่ไปไม่ได้
ฉันบอกเธอแล้วไง
ฉันไม่ไปไหน ถ้าเธอกับลูกไม่ไปด้วย
ฉันปราศจากเธอไม่ได้
จะทำยังไงก็ตาม
- คุณต้องการเฮนรี่ ไม่ใช่ฉัน - ถูกต้อง
ผมไม่แคร์ว่าคุณจะไปหรือจะอยู่
แต่เขาจะเป็นพยานที่ดี ถ้าคุณอยู่กับเขา
พวกมาเฟียไม่ต้องการฉัน
เฮนรี่ได้รับความคุ้มครอง ใครก็เข้าไม่ถึง
นอกจากเข้าทางคุณกับลูกๆ
ถ้าเราคุ้มครองเขาเมื่อไหร่ คุณก็ตกอยู่ในอันตราย
- ฉันไม่รู้เรื่องด้วย - อย่าดีกว่า
อย่าตีหน้าบริสุทธิ์
เราอัดเสียงการคุยกันเรื่องโคเคน
ระหว่างคุณกับเฮนรี่นับครั้งไม่ถ้วน
ไม่ว่าเขาเดินเข้าคุก
หรือเดินถนน เขาถูกเก็บแน่ๆ อยู่แล้ว
เขารู้ คุณก็รู้
แล้วลูกๆ กับโรงเรียนล่ะ
จะทำยังไง
จับพวกตลาดหุ้นซะ วายร้ายตัวจริงล่ะ
คุณนี่ฟุ่มเฟือยอารมณ์ขันนะ
เราเท่านั้นที่จะปกป้องชีวิตคุณได้
เราจะช่วยคุณกับสามีไม่ให้เข้าคุกด้วย
คุณเล่าเบื้องหลังคุณให้ลูกขุนฟังแล้ว
เป็นการง่ายสำหรับเราที่จะหายตัวไป
บ้านอยู่ในชื่อแม่ยาย
รถชื่อเมีย
บัตรสำคัญกับใบขับขี่ผมปลอมทั้งนั้น
ไม่เคยไปเลือกตั้งหรือเสียภาษี
มีเพียงสูติบัตรกับประวัติอาชญากรรม
คุณเห็นเขาในศาลนี้หรือไม่
ช่วยชี้ตัวให้ลูกขุนดูหน่อย
บันทึกว่าฮิลล์ชี้ตัวจำเลยเจมส์ คอนเวย์
คุณรู้จักคนชื่อพอล ซิเซโร่มั้ย
เห็นเขาในศาลหรือไม่
ช่วยชี้ตัวให้ลูกขุนดูหน่อย
บันทึกว่าฮิลล์ชี้ตัวจำเลยพอล ซิเซโร่
ศาลที่เคารพ ผมมีเอกสาร
ที่ยากก็คือการทิ้งชีวิตแบบเดิม
ผมรักชีวิตแบบนั้น
จะไปไหนมีองครักษ์ยังกับดาราหนัง
ลูก เมีย แม่ มีคนนับหน้าถือตา
เครื่องเพชรเครื่องพลอย ล้นเข้าไปถึงในครัว
มีโคเคนอยู่ข้างเตียง
คนเราต้องปากโป้งเพื่อเอาตัวรอด
- คัดค้าน - สนับสนุนคำค้าน
- ผมไม่รู้ - คุณรู้ดีทุกอย่างแหละ
ผมอยากได้อะไรเพียงแค่ยกหูโทรศัพท์
รถฟรี กุญแจเข้าช่องลับเป็นโหล
แทงม้าทีละ 2-3 หมื่นเหรียญ
เสียให้โต๊ดเถื่อนไปไม่รู้เท่าไหร่
ไม่เคยคิดเสียดายเงิน
พอถังแตกก็ออกไปปล้นเอาใหม่
เราคุมทุกอย่าง
เลี้ยงตำรวจ ทนาย ผู้พิพากษา
ทุกคนแบมือรับการจ่ายกันเป็นฝักถั่ว
ตอนนี้สูญสิ้นหมดแล้ว
ถึงบอกว่าทำใจยาก
วันนี้มันเปลี่ยนไปหมดแล้ว
ไม่มีชีวิตผาดโผน ต้องเข้าคิวเหมือนคนอื่นๆ
ไม่มีอาหารอร่อยให้กินเหมือนก่อน
ผมสั่งสปาเก๊ตตี้กับซ้อสเนื้อ
ได้กินบะหมี่กับซ้อสมะเขือเทศแทน
ผมกลายเป็นคนธรรมดาไปแล้ว
คงใช้ชีวิตที่เหลือแบบเซ็งๆ
เฮนรี่ ฮิลล์ยังอยู่ในโครงการ คุ้มครองพยาน
เขาถูกจับในปี 1987 ข้อหาค้ายา
อยู่ในทัณฑ์บน 5 ปี หลังจากนั้นก็พ้นคดี
ปี 1989 คาเรนและเฮนรี่ก็แยกทางกัน หลังจากที่แต่งงานกันมากว่า 25 ปี
พอล ซิเซโร่ป่วยตายในคุก
ขณะที่อายุ 73 ปี
จิมมี่ คอนเวย์ถูกจำคุก 20 ปี ข้อหาฆาตกรรม
เขาไม่มีสิทธิ์ได้รับทัณฑ์บน
จนถึงปี 2004 ซึ่งเขาจะมีอายุ 78 ปี
ThaiPGS by EroZO™